Logo repozytorium
  • English
  • Polski
  • Zaloguj
    Nie pamiętasz hasła?
Logo repozytorium
  • Zbiory i kolekcje
  • Wszystko na UAFM
O projekcieRegulaminPolityka bezpieczeństwa
Aspekty prawneSprawdź politykę wydawcy
FAQSłownik pojęć
Kontakt
  • English
  • Polski
  • Zaloguj
    Nie pamiętasz hasła?
  1. Strona główna
  2. Przeglądaj wg słów kluczowych

Przeglądaj wg Słowo kluczowe "choroba wieńcowa"

Teraz wyświetlane 1 - 4 z 4
Wyników na stronę
Opcje sortowania
  • Ładowanie...
    Miniatura
    Pozycja
    Choroba wieńcowa - Przyczyny, czynniki ryzyka, leczenie farmakologiczne i inwazyjne
    Gołdyn, Rafał; Jolanta Obniska
    Choroba wieńcowa polega na zwężeniu tętnic wieńcowych, w wyniku czego dochodzi do niewłaściwego zapotrzebowania serca w tlen. Miażdżyca jest jednym z najważniejszych czynników ryzyka sprzyjającej chorobie niedokrwiennej serca. Odkładane złogi cholesterolu znacznie ograniczają przepływ krwi przez tętnice a nawet może dojść do oderwania się utworzonej blaszki miażdżycowej i nagłe zatkanie światła tętnicy. Co prowadzi do przeobrażenia się stabilnej hemodynamicznie choroby wieńcowej do postaci niestabilnej czyli do ostrego zespołu wieńcowego. Istnieje wiele czynników ryzyka takich jak palenie papierosów, nieodpowiednia dieta, cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie tętnicze. Jest wiele metod diagnostyki tej choroby a podstawowym z nich jest dobrze zebrany wywiad od pacjenta i badania dodatkowe takie jak EKG, EKG metodą Holtera, test wysiłkowy, echokardiografia i koronarografia. Pacjenci z objawami choroby wieńcowej takimi jak ból w klatce piersiowej o charakterze piekącym, gniotącym, promieniującym, który występuje po wysiłku fizycznym powinni zostać dokładnie zbadani. Po odpowiedniej diagnostyce chorzy zostają poddani odpowiedniemu leczeniu farmakologicznemu. Gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi poprawy lub nastąpi nagłe zatkanie światła tętnicy należy kierować chorego na leczenie inwazyjne, w skład którego wchodzą przez skórne interwencje wieńcowe i pomostowanie aortalno-wieńcowe.
  • Ładowanie...
    Miniatura
    Pozycja
    Państwo i Społeczeństwo 2025, nr specjalny Pedagogiczno-psychologiczne aspekty współczesności
    (Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2025) Aksman, Joanna; Majczyna, Marek; Grzesiak, Krystyna; Misiuk, Agnieszka; Bachowska, Monika; Rokicki, Andrzej; Skulicz, Danuta; Nęcki, Zbigniew; Ostrowski, Tadeusz Marian; Majka, Rafał; Korab, Maciej; Franczyk, Joanna Agata; Kępiński, Jan
    Wprowadzenie: "Współczesność i dynamika zachodzących w niej zmian powodują, że spektrum problemów pedagogicznych bardzo się poszerza. Z tego powodu zarówno naukowcy, jak i praktycy, biorąc pod uwagę coraz to nowsze wyzwania edukacyjno-wychowawcze, podejmują wiele wątków badawczych, przedstawiając je – co charakterystyczne – za pomocą różnych mediów, a także podczas szkoleń, konferencji czy webinarów. Choć świat popandemiczny (po 2020 r.) charakteryzuje się rozkwitem nowych technologii i sposobów elektronicznego komunikowania się, a także nowym rodzajem relacji wirtualnych, to jednak człowiek (dziecko, młodzież, dorośli: w tym nauczyciele, seniorzy) w niesamowicie obfitym elektronicznie świecie coraz częściej czuje się samotny, a nawet – jak prezentują to najnowsze badania – zagrożone staje się jego zdrowie fizyczne i psychiczne. Na potwierdzenie powyższej tezy warto przytoczyć wnioski z wykonanego w 2023 r. dużego badania jakości życia dzieci i młodzieży w Polsce, dokonanego na próbie ponad 4,6 tys. osób. Zbadano jakość życia w następujących aspektach: aktywność fizyczna, samopoczucie psychiczne, życie rodzinne i osobiste, wsparcie społeczne i rówieśnicy, środowisko szkolne oraz – co związane z migracją wojenną na Ukrainie – relacje z dziećmi i młodzieżą z Ukrainy. Co symptomatyczne, samopoczucie fizyczne dzieci wraz z wiekiem obniża się, podobne dane dotyczą dobrostanu psychicznego, który jest znacznie wyższy u dzieci niż u młodzieży. Jak twierdzą badacze, niepokój w aspekcie samopoczucia psychicznego budzą przede wszystkim dane dotyczące własnej samooceny. Wraz z wiekiem wzrasta także niechęć dzieci do szkoły. W aspekcie kontaktów z rówieśnikami z Ukrainy polscy uczniowie twierdzą, że nie mają możliwości wspólnych kontaktów, bowiem często uczniowie ci tworzą oddzielne grupy, jeśli chodzi o zajęcia pozalekcyjne. Budujące jest to, że relacje z rodzicami oraz rówieśnikami oceniane są dobrze, choć zarówno dzieci, jak i młodzież wskazują na zbyt mało czasu, który rodzice im poświęcają. Na obniżenie dobrostanu psychicznego uczniów w 2020 r. wskazywały także autorki raportu Wypalenie szkolne u adolescentów będącego podsumowaniem polsko-amerykańskich badań. W szczególności potwierdzono tezę, że „ryzyko pojawienia się wypalenia szkolnego rośnie w sytuacji niekorzystnej psychospołecznej charakterystyki jednostki i jej środowiska oraz występujących deficytów w zakresie globalnej zdolności do walki ze stresem”. W opisywanych badaniach dotyczących uczniów szkół ponadpodstawowych zwrócono szczególną uwagę na ich chroniczne poczucie przeciążenia psychicznego, wyczerpanie sił, nadmierne obowiązki szkolne, presję otoczenia dotyczącą wysokich wyników i sukcesów edukacyjnych, zawiedzenie wiedzą przekazywaną w szkole. Autorki badania twierdzą, że niezdolność młodych ludzi do korzystania z posiadanych zasobów osobistych oraz presja środowiska (rodziny, szkoły, rówieśników) są bezpośrednimi przyczynami utraty pozytywnego nastawienia do szkoły i powodem rezygnacji z dalszego kształcenia. Badania te wskazywały wyraźnie na potrzebę wygenerowania strategii zaradczych obejmujących: szczebel indywidualny w placówce konkretnego ucznia, szczebel budowania bliskich relacji ze środowiskiem pozaszkolnym oraz szczebel kompleksowych zmian systemowych o charakterze ogólnopolskim, uwzględniający oddziaływania prozdrowotne. Postulaty te znajdują odzwierciedlenie w dzisiejszych działaniach polityki edukacyjnej, bowiem w roku szkolnym 2025/2026 wprowadzony zostanie nowy przedmiot: edukacja zdrowotna, obejmujący także znaczenie budowania więzi, poznawania swoich słabych i mocnych stron, budowania pozytywnego klimatu współdziałania, samorozwoju i motywacji do nabywania wiedzy przez uczniów. Na bardzo ciekawe zjawisko związane ze współczesnymi problemami pedagogicznymi, w wydanej w 2021 r. publikacji pod znamiennym tytułem Samotne ciało. Doświadczenie cielesności przez dzieci i ich rodziców, zwróciła uwagę Katarzyna Schier, która od wielu lat prowadzi liczne badania nad zapisem doświadczeń interpersonalnych nie tylko w umysłach danych osób, ale także w ich ciałach. W publikacji zawarte są teksty różnych zaproszonych do debaty naukowczyń, które podjęły się rozważań nad postawioną przez Schier tezą, iż „dziecko z trudną historią rodzinną, czyli wychowywane przez «poranionych» dorosłych, staje się SAMOTNE – nie tylko w sensie funkcjonowania psychicznego, lecz także cielesnego”. Autorka tych badań z biegiem lat zmodyfikowała tezę, którą przyjęła za Susan Grogan, że obraz ciała to myśli, uczucia i spostrzeżenia danej osoby na temat jej ciała. Schier rozszerzyła tę definicję o obszar działania w odniesieniu do ciała – skłoniły ją do tego powszechne w naszej kulturze modyfikacje ciała, szczególnie w odniesieniu do osób w okresie dorastania, które przecież pozostają w trakcie kształtowania tożsamości w wymiarze psychicznym i cielesnym. Autorka uważa, że ogromną rolę odgrywają wczesnodziecięce doświadczenia w relacji dziecko–opiekun. Współwystępująca samotność dziecka na poziomie cielesnym i psychicznym wiązać się może z zaniedbywaniem relacji z opiekunem, m.in. w sytuacji różnego rodzaju przemocy – fizycznej, psychicznej, seksualnej, a także przemocy ukrytej, o której możemy mówić np. w sytuacji odwrócenia ról w rodzinie, kiedy dziecko, przykładowo, z powodu uzależnienia jednego z rodziców musi pełnić rolę rodzica. Bezpieczna więź z opiekunem i jego empatia w stosunku do dziecka to – jak określił to Simon Baron-Cohen – „wewnętrzny garniec złota”, jeden z najcenniejszych zasobów występujących na naszym świecie."(...)
  • Ładowanie...
    Miniatura
    Pozycja
    Świadomość społeczeństwa na temat choroby wieńcowej
    Latarska, Dorota; Siudak, Zbigniew
    Public awareness of the coronary heart disease. In my work I wanted to check people's konowledge about the coronary heart disease.The aim of my work is to determine if the knowledge is sufficient to provide aid which would be effective enough for the injured in a threat to life or health and whether the sex and lifestyle of the respondents alters the range of knowledge about the disease. What's interesting is to see if a qualified first aid course affects this. I believe that people's awareness of those diseases could reduce the number of deceased (for example: after the heart attack). Had they known the symptoms of the disease, they wouldn't have belittled the situation and have called the emergency. It could also work both ways. It is possible that this could withhold the invalid ambulance departures. In the survey, respondents also answered the questions regarding their lifestyle. It turns out that this has an impact on the respondents' knowledge about the coronary heart disease.
  • Ładowanie...
    Miniatura
    Pozycja
    Zawał komory prawej w praktyce ratownika medycznego
    Konieczny, Piotr; Grzegorz Sokołowski
    Choroby układu krążenia a w szczególności ostre zespoły wieńcowe są bezpośrednimi stanami zagrożenia życia, z którymi Ratownicy będą spotykali się na co dzień. Złożoność przypadku zawału komory prawej nierzadko stanowi problem zarówno w diagnostyce jak i leczeniu. Praca ta przedstawia istotę zawału, jego rozpoznanie, etapy ewolucji, działania ratownicze jak i stosowaną farmakoterapię.

oprogramowanie DSpace copyright © 2002-2026 LYRASIS

  • Ustawienia plików cookies
  • Polityka prywatności
  • Regulamin