Repozytorium eRIKA :: Przeszukiwanie wg Słowo kluczowe "młodzież"

Przeglądaj wg Słowo kluczowe "młodzież"

Teraz wyświetlane 1 - 20 z 51

Aktualne problemy narkomanii wśród młodzieży
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2006) Szumpich, Stanisław
Z wprowadzenia: "Człowiek jest postacią wielowymiarową zarówno w sensie fizycznym, jak i psychicznym. Z funkcjonowaniem człowieka nierozerwalnie złączone jest pojęcie dobra i zła, które towarzyszy mu w ciągu całego jego życia. W rozwoju cywilizacji trudno jednak wskazać epokę, w której ludzie działający w zbiorowościach zaczęli tworzyć zasady wzajemnego współżycia, oraz określić, kiedy pojawiła się ludzka refleksja nad występowaniem czynów czy społecznych zjawisk szkodliwych, złych, nagannych. Nie ma i nie było dotychczas społeczeństwa, w którym nie występowałaby pewna grupa zachowań społecznych, uznawanych za szkodliwe."(...)
Analiza częstości występowania prób samobójczych wśród nastolatków zgłaszających się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w czasie pandemii COVID-19
(2023) Bielec, Ewa; Tomaszek, Lucyna; Pielęgniarstwo
Wstęp: Z roku na rok systematycznie wzrasta liczba zamachów samobójczych wśród nastolatków, a także obniża się próg wiekowy osób podejmujących próby samobójcze. W Polsce samobójstwa są drugą po wypadkach przyczyną zgonów wśród dzieci i młodzieży. Wyraźnie negatywny wpływ na zdrowie psychiczne ludności na całym świecie wywarła pandemia COVID-19. Dzieci i młodzież odczuwają najwięcej psychospołecznych skutków z nią związanych. Cel pracy: Celem pracy było: (1) poznanie częstości hospitalizacji nastoletnich pacjentów z powodu prób samobójczych w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR) Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie w czasie pandemii COVID-19, (2) określenie profilu nastoletniego pacjenta podejmującego próbę samobójczą. Materiał i metoda: Analizą retrospektywną objęto, na podstawie elektronicznej dokumentacji medycznej w systemie CliniNet, dane socjodemograficzne i kliniczne pacjentów w wieku 10-18 lat z rozpoznaniem próby samobójczej. Okres obserwacji: od 20 marca 2020 roku do 16 maja 2023 roku. Wyniki: W czasie pandemii COVID-19 odnotowano 425 hospitalizacji pacjentów w wieku 11-17 lat z powodu próby samobójczej (0,7%), najwięcej (69%) w przedziale wiekowym 15-17 lat. 80% badanej grupy stanowiły dziewczynki, a 75,3% to mieszkańcy miast. Samozatrucie było najczęstszą przyczyną zamachów samobójczych (52,4%), następnie samookaleczenia (41%), powieszenie (3,2%) i skok z wysokości (2,1%). Najczęstszą substancją toksyczną w samozatruciach były leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne oraz paracetamol. Około 70% hospitalizacji powiązanych było z występowaniem zaburzeń psychicznych u nastolatków, spośród których najczęstsza była depresja. Co dziewiętnasty hospitalizowany pacjent wymagał leczenia na Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Śmiertelność w całej badanej grupie wynosiła 0,2%. Wnioski: W czasie pandemii COVID-19 przyczyną 0,7% hospitalizacji na SOR-ze były próby samobójcze. Hospitalizowane były najczęściej: osoby płci żeńskiej, w przedziale wiekowym 15-17 lat, będące mieszkańcami miast, leczone psychiatrycznie głównie z powodu depresji.
Analiza zmian sprawności i wydolności fizycznej juniorów młodszych amatorsko trenujących piłkę nożną w sezonie 2022/2023
(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2024) Duda, Anna; Klimek-Piskorz, Ewa
Wprowadzenie: Dobrze przeprowadzony trening piłkarza nożnego warunkuje dalszy rozwój jego umiejętności ruchowych i taktycznych, co przekłada się na osiągnięcie możliwie wysokich wyników sportowych. Celem pracy była analiza zmian sprawności i wydolności fizycznej zawodników trenujących amatorsko piłkę nożną. Materiał i metody: W badaniach wzięło udział 21 zawodników płci męskiej ze średnią wieku 16,2±0,3 roku, trenujących piłkę nożną w Akademii Sportu Progres w Krakowie. Przed rozpoczęciem sezonu 2022/2023 i po jego zakończeniu przeprowadzono próby sprawności i wydolności fizycznej. Wyniki: W rocznym cyklu treningowym uzyskano istotną poprawę w zakresie siły eksplozywnej kończyn dolnych i szybkości liniowej biegu na 10 m oraz poziomu Beep testu i VO2max. Wnioski: Należałoby prowadzić dalsze badania, aby opracować jeszcze skuteczniejsze strategie poprawy sprawności i wydolności fizycznej, co pomoże w racjonalnym doborze obciążeń treningowych i nie dopuści do przeciążeń organizmu młodego sportowca.
Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2025, nr 2 (LIX) Znaczenie odporności dla bezpieczeństwa jednostek i społeczności
(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2025) Ziarko, Janusz; Mazur, Zofia; Sitarski, Michał; Grzesiak, Krystyna; Leśniak, Małgorzata; Piwowarczyk, Katarzyna; Zinkiewicz, Beata; Herman, Marceli; Sitarski, Michał; Ostrowska, Monika; Mazur, Sławomir; Kupiński, Jerzy; Keplin, Jarosław; Gut, Jerzy; Budziaszek, Wiktoria; Urban, Mariusz
Wprowadzenie: "Współczesne społeczności bardzo często doświadczają niezwykle intensywnych klęsk żywiołowych – katastrof zagrażających zdrowiu i życiu ludzi, ich mieniu, środowisku przyrodniczemu i infrastrukturze gospodarczej. Sytuacje katastrofalne związane są ze zjawiskami naturalnymi (powodzie, lawiny, burze, ekstremalnie niskie i wysokie temperatury, susze, pożary lasów, epidemie chorób zakaźnych, aktywności wulkaniczne, trzęsienia ziemi), a także powodowane są przez człowieka – w tym zniszczenia będące wynikiem konfliktów i wojen, ataków terrorystycznych czy różnego rodzaju awarii przemysłowych. Chociaż zagrożenia są nieuniknione, a całkowite wyeliminowanie ryzyka jest niemożliwe, niezwykle ważne jest umożliwienie społecznościom uodpornienia się na skutki zagrożeń naturalnych i powodowanych przez ludzi. Odporność społeczna, czyli trwała zdolność społeczności do przetr wania i odbudowy po skutkach katastrof, staje się kluczowa dla zapewnienia społecznościom bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych. Polega ona na przewidywaniu, planowaniu i ograniczaniu ryzyka związanego z katastrofami w celu skutecznej ochrony osób, społeczności i krajów, ich źródeł utrzymania, zdrowia, dziedzictwa kulturowego, aktywów społeczno-gospodarczych i ekosystemów . Odporność jest z natury dynamiczna i opiera się na heraklitejskiej koncepcji „wszystko się zmienia, nic nie jest niezmienne”. Jej dynamizm obejmuje złożoność, niepewność, zmianę, kryzys jako normalne, a nie wyjątkowe warunki. Dlatego analiza odporności społecznej ukierunkowana jest na zrozumienie mechanizmów, dzięki którym społeczność może dostosować się nie tylko do wyzwań, z którymi ma do czynienia bezpośrednio, ale także do tych nieoczekiwanych i nieznanych. Odporność sprawia, że społeczności stają się przygotowane, że są chronione przed zagrożeniami kryzysowymi o negatywnych dla nich konsekwencjach oraz że są zdolne do reagowania na nie i szybkiego odzyskiwania sił po ich ustąpieniu. Obecnie wśród teoretyków i praktyków zarządzania kryzysowego panuje zgoda co do tego, że odporność społeczności ujmować można jako składającą się z trzech wymiarów : 1) zdolności radzenia sobie poprzez pokonywanie wszelkiego rodzaju przeciwności losu; 2) zdolności adaptacyjnej, jako zdolności do uczenia się na podstawie przeszłych doświadczeń i dostosowywania się do przyszłych wyzwań; 3) zdolności transformacyjnej, jako zdolności do reorganizacji instytucji, które wspierają indywidualny dobrobyt i zrównoważoną odporność społeczną w obliczu przyszłych kryzysów. Ale odporność uznawana jest także za koncepcję niejasną, niewyjaśniającą relacji między trzema wymiarami odporności społecznej. Nadal nie wiemy, w jakich warunkach wymiary odporności społecznej mogą się wzajemnie wzmacniać, a w jakich jedna zdolność może podważać inną, a także nie wiemy, na czym dokładnie polega proces budowania odporności. Odporność pozostaje ciągle pojęciem amorficznym, rozumianym i stosowanym w różny sposób przez różne grupy badaczy i praktyków. Brakuje nam dokładnej wiedzy na temat czynników determinujących odporność społeczności, nie wiemy, jak można czy należy te czynniki zmienić, ale także brak nam wiedzy na temat „dźwigni” działań, które umożliwiłyby społecznościom szybki rozwój zdolności odpornościowych. Odporność społeczna wymaga ujęcia w spójne ramy analityczne, opierające się na wiedzy naukowej i doświadczeniach praktycznych, które zaoferują właściwą perspektywę – adekwatną do dzisiejszych wyzwań związanych intensyfikacją zagrożeń i zmian, przed którymi stają społeczeństwa . Przegląd literatury pozwala zidentyfikować wiele czynników korelujących z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność. Rozpatrywane są one – bądź mogą być – w różnych kontekstach, np. w odniesieniu do rodzaju zagrożenia czy specyficznych cech charakteryzujących społeczność. Wskazuje się, że odporność społeczna jest głównie kształtowana przez instytucje oraz społeczne relacje i sieci, które umożliwiają ludziom dostęp do zasobów, uczenie się na podstawie doświadczeń, a także opracowywanie i testowanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze wspólnymi zagrożeniami. Mówi się także o rozwijaniu dostępu do kapitałów pozwalających nie tylko na radzenie sobie z niekorzystnymi warunkami i dostosowywanie się do nich (zdolność reaktywna), ale także na poszukiwanie i tworzenie opcji postępowania (zdolność proaktywna) i w ten sposób rozwijania zwiększonej kompetencji (czyli pozytywnych zdolności) w radzeniu sobie z zagrożeniami. Zaznaczyć też należy, że omawiane w literaturze zagadnienia związane np. z czynnikami korelującymi z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność, ze zmniejszeniem podatności społeczności na katastrofalne zagrożenia czy prowadzeniem działań zapobiegawczych ukierunkowanych na minimalizowanie negatywnych skutków katastrofy, są prezentowane dość ogólnie, za mało szczegółowo, co obniża przydatność tej wiedzy i możliwość jej praktycznego zastosowania. Odporność społeczności jest stosunkowo nowym terminem w odniesieniu do społecznego bezpieczeństwa. Obejmuje on i rozwija wiele tradycyjnych tematów związanych ze społeczną gotowością na wypadek sytuacji kryzysowych. Akcentuje się, że społeczności bardziej efektywnie przygotowują się, reagują i odzyskują siły po katastrofach, gdy są aktywnymi partnerami w procesach decyzyjnych i w działaniach zaradczych. Podkreśla się też, że społeczność potrafi łagodzić skutki katastrof, gdy stale rozwija swoje zdolności odpornościowe w następujących obszarach: 1) angażowania się, poprzez swoich przedstawicieli, w planowanie wydarzeń związanych z poprawą bezpieczeństwa i osobistym przygotowaniem do sytuacji kryzysowych, 2) rozwijania sieci i relacji społecznych i aktywnego w nich uczestnictwa, 3) promowania przedsięwzięć związanych z poprawą przygotowania społeczności do sprawnego uczestniczenia w reagowaniu kryzysowym, 4) dążenia do uwzględniania w planach i programach zarządzania kryzysowego sił i środków, które wspierają funkcjonalne potrzeby osób z grup ryzyka, 5) tworzenia planów skutecznego reagowania na potrzeby życiowe członków społeczności po katastrofie, 6) uczestniczenia w tworzeniu planów odbudowy mienia jednostkowego i społecznego, które należy uruchamiać natychmiast po katastrofie. Widzimy, że wzmacnianie odporności powinno opierać się na rzetelnej wiedzy, umiejętnościach i dobrych praktykach z zakresu uczestnictwa publicznego, zarządzania kryzysowego i ograniczania ryzyka katastrof. Wymaga też kompetencyjnego rozwoju społeczności, który : 1) uwzględnia międzyludzkie różnice związane z wiekiem, płcią, sprawnością psychofizyczną, pochodzeniem kulturowym i językowym, statusem społeczno-ekonomicznym bądź jakimkolwiek innym aspektem różnorodności, a także 2) implikuje podejścia włączające i angażujące różne grupy osób, społeczności i organizacji, wykorzystując ich mocne strony i uwzględniając słabości. Wzmacnianie odporności wymaga więc społecznego zaangażowania, gdyż odporności na katastrof y nie można rozwijać bez udziału społeczności ani w jej imieniu. Niezbędna jest aktywność osób, grup, organizacji – niezależnie od tego, czy związane są one z rządem, administracją samorządową, organizacjami pozarządowymi czy sektorem prywatnym. Społeczne zaangażowanie łączy wszystkich interesariuszy w dziele przygotowania i realizacji programów mających na celu zmniejszanie ryzyka katastrof oraz wspieranie odporności. Świadomość znaczenia odporności społeczności dla jej bezpieczeństwa staje się coraz bardziej powszechna, ale zrozumienie, jak przygotowywać i wykorzystywać różnorodne programy i zasoby do budowania odporności, stanowi poważne wyzwanie. Niezbędna staje się strategia – wyznaczająca kierunki działań i sposoby postępowania uwzględniające społeczną i terytorialną specyfikę – którą społeczności mogłyby sukcesywnie wdrażać z zamiarem wzmocnienia swojej odporności na katastrof y. Faktem jest, że społeczności wdrażają wiele różnych przedsięwzięć z zamiarem wzmocnienia swojej odporności, ale w tych działaniach trudno jest dostrzec społecznie aprobowaną myśl przewodnią. Wiązać to można z metodycznymi niedostatkami, które sprawiają, że zarówno podmioty rządowe i pozarządowe, jak i społeczności mają minimalne możliwości dzielenia się doświadczeniami z działań na rzecz budowania i/ lub wzmacniania swojej odporności na katastrof y czy omawiania, w jaki sposób angażować i integrować interesariuszy do wspólnych działań. Stąd lokalnym władzom, społecznościom i ich partnerom trudno jest syntetyzować informacje związane z własnymi doświadczeniami. Jeszcze trudniej jest im integrować te informacje z informacjami czerpanymi z zasobów literatury po to, by rozjaśniać problemy lokalnego bezpieczeństwa, co stanowiłoby podstawę lokalnego planowania kryzysowego. Z po-wyższego widać ogrom potrzeb w zakresie wiedzy wyjaśniającej uwarunkowania odporności lokalnej społeczności, którą lokalne władze i społeczności mogłaby wykorzystywać w planowaniu i realizacji przedsięwzięć włączających społeczności do działań służących poprawie bezpieczeństwa – poprzez czynienie tych społeczności bardziej odpornymi. Tematyka artykułów zebranych w niniejszym numerze „Bezpieczeństwa. Teorii i Praktyki” dotyczy uwarunkowań odporności społecznej na zagrożenia kryzysowe. Przyjęcie odporności jako podstawowego podejścia do przeciwdziałania klęskom żywiołowym oznacza określenie uwarunkowań i obszarów działań, w których różne zakresy naszej pracy mogą się wzajemnie uzupełniać i wzmacniać. W numerze prezentowane są wyniki dociekań badawczych autorów nad odpornością na naturalne klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, które stanowić mogą punkt wyjścia do dalszych partnerskich dyskusji i prac badawczych. Autorzy rozpatrują odporność w odniesieniu do zdolności przetrwania trudnej sytuacji i/lub szybkiego wyjścia z niej, a także wyprzedzania ryzyka i stawiania czoła wyzwaniom, zanim się pojawią. Patrzą też na odporność jako na zdolność systemu, społeczności lub społeczeństwa narażonego na zagrożenia do przeciwstawiania się, absorbowania, przystosowywania się, adaptowania, przekształcania i odzyskiwania sił po ustąpieniu zagrożenia w odpowiednim czasie i w sposób efektywny, w tym poprzez zachowanie i przywrócenie podstawowych struktur i funkcji systemu. Autorzy z jednej strony prezentują teoretyczne i metodologiczne ujęcia oceny odporności państwa i społeczeństwa na zagrożenia kryzysowe, a z drugiej – praktyczne podejścia i narzędzia budowania odpornych społeczności. Uwaga autorów koncentruje się też na zdolności adaptacyjnej, którą traktują jako kluczową, bo odporność to nie tylko zdolność przetrwania kryzysowego zagrożenia, ale przede wszystkim adaptacyjna zdolność do radzenia sobie z nim. Z tej perspektywy analizują też przygotowanie jednostek i społeczności do właściwego reagowania na zagrożenia związane z dezinformacją i wskazują na znaczenie przeciwdziałania dezinformacji w budowaniu odporności państwa i jego instytucji na zagrożenia hybrydowe. Podkreślają wagę edukacji międzykulturowej i przygotowania strzeleckiego młodzieży w aspekcie budowania odporności społecznej. Ważnym elementem rozważań jest odporność jednostkowa i sposoby działania sprzyjające jej wzmacnianiu."(...)
Być Polakiem i Europejczykiem. Badania tożsamości młodzieży szkolnej
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2004) Blachnicki, Bogusław
"W czasie kampanii przed referendum europejskim trudno było nie zauważyć licznych billboardów, z których znane osoby mówiły do nas: „Jestem Europejczykiem”, „Jestem Europejką”, a następnie w telewizyjnych spotach dodawały do tego krótkie, ale treściwe uzasadnienie. W przygotowywanych wówczas badaniach dotyczących tożsamości europejskiej postanowiono wykorzystać ten fakt, by zadać respondentom pytanie, które wymagało podobnego określenia się. Nawiązując do wspomnianej kampanii, P. Sztompka zastanawiał się w krótkim prasowym artykule, co może oznaczać tego rodzaju odpowiedź na pytanie: „Kim jestem?” Rozróżnia przy tym subiektywną tożsamość europejską, deklarowaną i intencjonalną, która składana nawet w najlepszej wierze,, jest tylko własnym przekonaniem o sobie, oraz obiektywną europejską kompetencję, której testem jest praktyka, faktyczne postępowanie i podejmowane działania z zastosowaniem europejskich wartości i spełnieniem europejskich standardów."(...)
Działalność ośrodka wspierania rodzin
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2003) Lumer, Agnieszka
"W większości krajów całego świata obserwuje się dzisiaj ostry kryzys więzi społecznej. W krajach rozwiniętych i rozwijających się wciąż powiększają się nierówności związane ze zjawiskami ubóstwa i wykluczenia, powodując głębokie podziały między grupami społecznymi. Zanik tradycyjnej solidarności sąsiedzkiej, rozbicie rodzin oraz wzrost liczby konfliktów etnicznych przyczyniają się do izolacji i marginalizacji wielu grup i jednostek. Kryzysowi temu towarzyszy rozwój przemocy i przestępczości. Mnożące się niepowodzenia szkolne, takie jak: drugoroczność, odrzucenie, skazywanie na kierunki nie dające realnych perspektyw, kończenie nauki bez uznawanych kwalifikacji i kompetencji, dotykają wszystkich kategorii społecznych, a zwłaszcza młodzież ze środowisk defaworyzowanych."(...)
Dzieci i młodzież w kręgu oddziaływania mediów i grup rówieśniczych - "w" i "pomimo" czasów ponowoczesnych
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2012) Szewczyk-Zakrzewska, Agnieszka; Olearczyk, Teresa; Ziółkowska, Anna; Wnęk-Gozdek, Joanna; Juruś, Dariusz; Spychalska, Jolanta; Mikołajski, Bartosz; Kołacz, Marcin; Aksman, Joanna; Januszko-Szakiel, Aneta; Misiuk, Agnieszka; Pułka, Jolanta; Michel, Małgorzata; Ruszkowska, Małgorzata; Biel, Krzysztof; Aksman, Joanna
Edukacja rodziny w zakresie tanatologii. Interpretacja wyników badań własnych
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2005) Pabiańczyk, Anna
Z wprowadzenia: "Trudno jest rodzinom pogodzić się z faktem odejścia kogoś bliskiego. Nawet jeżeli wydaje im się, że są do tego przygotowani, nawet kiedy czują, że śmierć jest nieuchronna i jest wybawieniem chorego od cierpień. W chwili śmierci nie pozwala się bliskiemu spokojnie odejść. Egoistyczną miłością pragnie się przedłużać agonię tak długo, jak tylko jest to możliwe. Rodzina wierzy w to, że dopóki żyje ciało, choćby tylko dzięki podłączonym do niego maszynom, jest jakaś nadzieja. Nikt nie tłumaczy, że czasem wystarczy być z chorym i trzymać go za rękę, aby śmierć była spokojniejsza."(...)
Europejska tożsamość młodzieży na przykładzie uczniów klas maturalnych
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2004) Blachnicki, Bogusław
"Od lat trwa niezwykle ożywiona dyskusja nad przyszłością Unii Europejskiej. Perspektywa wejścia do struktur europejskich także w Polsce budziła kontrowersje, chociaż w przedakcesyjnym referendum zdecydowanie górą byli zwolennicy tego kroku. Aktualnie jedną z ważniejszych kwestii jest europejska konstytucja. Na co dzień najwięcej miejsca poświęca się wprawdzie technicznym szczegółom dotyczącym sposobów liczenia głosów przy podejmowaniu decyzji, w rzeczywistości jednak gra toczy się o to, czy w przyszłości powinna to być tylko „Europa ojczyzn”, czy też istniejący związek będzie przekształcać się w bardziej spójny organizm, mający coraz więcej prerogatyw przysługujących współczesnym państwom, czego istotnym elementem jest właśnie istnienie konstytucji jako nadrzędnego aktu prawnego. W ostatnim półwieczu dokonano znaczącego postępu w integracji politycznej i gospodarczej „starej” Europy. Niezależnie od tego ciągle przedmiotem dyskusji jest kwestia tworzenia się europejskiej tożsamości."(...)
Formy przemocy stosowanej przez młodzież szkolną wobec swoich rowieśników. Sposoby zapobiegania
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2005) Kliś, Maria
"Coraz częściej stajemy się świadkami przemocy demonstrowanej w różnych sytuacjach i różnych środowiskach. Dowiadujemy się o jej przejawach nie tylko w środowiskach przestępczych, ale także w środowiskach zawodowych, w rodzinie, wśród młodzieży i kolegów szkolnych. Stale też obniża się wiek uczniów stosujących przemoc oraz zaostrzają się jej formy. Zdaniem kanadyjskiego psychologa Donaldsona (1999), wiek XX należy uznać za czas ujawnienia się największej w dziejach ludzkości przemocy z uwagi na międzynarodowe konflikty wojenne, jakie rozegrały się w tym okresie. W drugiej połowie XX wieku nasiliły się również działania terrorystyczne, które niestety podejmowane są nadal w wielu miejscach świata. Zarazem jednak w wielu społeczeństwach świata obserwować możemy silne pragnienie zachowania pokoju. Wydaje się, że pozytywną rolę w budowaniu bezpieczniejszej przyszłości świata odegrać może m.in. sposób kształcenia pedagogów z uwagi na to, że jednym z istotnych przejawów ich działań we współczesnym świecie jest dążenie do wyeliminowania przemocy z terenu szkoły."(...)
Hierarchia wartości młodzieży zagrożonej uzależnieniem od środków psychoaktywnych w kontekście funkcjonowania rodziny
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2010) Gerc, Krzysztof
Z wprowadzenia: "Pojęcie „wartości”, pomimo że we współczesnej problematyce wychowawczej używane jest często i w wielu kontekstach badawczych, nadal wywołuje wiele kontrowersji. W naukach społecznych termin ten uznawany jest za mało precyzyjny, co oznacza, że nie istnieje ani żaden zwyczaj językowy, ani powszechnie przyjęta konwencja terminologiczna, które decydowałyby jednoznacznie o tym, co wiąże się z zakresem pojęciowym słowa „wartość”. Uznaje się zatem, że omawiany termin używany bez szczegółowych odniesień i przywołanych założeń teoretycznych, nie wskazuje na żadne przedmioty."(...)
Inkluzja: wybrane aspekty w teorii i praktyce pedagogicznej
(Copyright by Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego & Towarzystwo Naukowe „Societas Vistulana”, 2019) Grzesiak, Krystyna; Aksman, Joanna; Szyniec, Iwona; Bachowska, Monika; Misiuk, Agnieszka; Gugulska, Justyna; Bierówka, Joanna; Bednarz, Elżbieta; Giza, Teresa; Olearczyk, Teresa; Rokicki, Andrzej; Mirski, Andrzej
Z wprowadzenia: "Jedną z istotnych cech współczesnego świata jest postępująca różnorodność. Zjawiskiem typowym – szczególnie dla dzisiejszej zglobalizowanej cywilizacji zachodniej – jest obecność w przestrzeni społecznej i współistnienie (przenikanie się) różnych trendów kulturowych, religijnych oraz – związany z nimi – wyraźnie zaznaczający się pluralizm w zakresie manifestowanych opcji światopoglądowych i wyznawanych systemów wartości. Społeczeństwo współczesne jest bardzo zróżnicowane pod wieloma względami. Ludzie różnią się od siebie poziomem wykształcenia, sytuacją zawodową i statusem materialnym, indywidualną filozofią życia, której pochodną są aspiracje, plany na przyszłość i preferowane sposoby spędzania czasu wolnego. Potrzeby społeczne – choć te same na poziomie elementarnym – również ewoluują w kierunku rosnącym, ponieważ rozbudzane są przez ogarniające nas ze wszystkich stron mass media, promujące z jednej strony kulturę konsumpcjonizmu, a z drugiej – szeroko rozumianego indywidualizmu w zakresie wybierania różnych dróg samorealizacji."(...)
Innowacje resocjalizacyjne
(Pedagogium Wyższa Szkoła Nauk Społecznych, 2014) Prymak, Tomasz; Kieszkowska, Anna; Dąbrowska, Anna; Bałandynowicz, Andrzej; Michel, Małgorzata; Ostafińska-Molik, Barbara; Wysocka, Ewa; Skuza, Aneta; Kawalec, Małgorzata; Ambrozik, Wiesław; Dąbrowska, Anna
Interdyscyplinarne aspekty nauk o zdrowiu
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2010) Goździalska, Anna; Jaśkiewicz, Jerzy; Lizak, Dorota; Kalemba-Drożdż, Małgorzata; Drąg, Jagoda; Gawędzka, Anna; Brzewski, Paweł; Wojas-Pelc, Anna; Limanówka, Danuta; Foryś, Zofia; Pach, Dorota; Targosz, Dorota; Gołkowski, Filip; Dęsoł, Agnieszka; Abramczyk, Anna; Seń, Mariola; Felińczak, Anna; Dębska, Grażyna; Hama, Faustina; Krzyżanowski, Dominik; Słobodzian, Anna; Knapik-Czajka, Małgorzata; Kozak, Lidia; Drożdż, Włodzimierz; Kurleto-Kalitowska, Ewa; Romanowska, Urszula; Lipińska, Maria; Maj, Krystyna; Lampart, Beata; Laskowska, Justyna; Drożdż, Włodzimierz; Kadučáková, Helena; Lehotská, Mária; Czajkowski, Wojciech; Pawłowski, Leszek; Kiwnik-Dahm, Aneta; Cepuch, Grażyna; Futoma, Bernadetta; Pasek, Małgorzata; Jackowska, Renata; Dębska, Grażyna; Jaśkiewicz, Jerzy
Kompetencje medialne młodzieży w wieku gimnazjalnym. Co i w jaki sposób badać?
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2017) Bogunia-Borowska, Małgorzata; Łuczaj, Kamil
The article presents the outline of a research project aimed at exploring media competencies in an ethnographic manner. A prerequisite for such endeavor is a useful operationalization of the central concepts, including both technical, creative and critical skills. Moreover, the project targeted to Polish 13 to 16-year-olds must take into account their special relationship with new technologies. Based on the analysis of statistical data, we show that attractive tool should take advantage of a combination of technology with an interesting scenario. In our opinion, the perfect tool is a multimedia educational project that collects data using gamification mechanics. In conclusion, we investigate the effectiveness of this strategy.
Konteksty rozwojowe i społeczne rodziny w perspektywie doświadczeń i przekonań młodego pokolenia – analiza teoretyczna i empiryczne egzemplifikacje
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2010) Wysocka, Ewa
(...) "Młode pokolenie we współczesnym świecie, nazywanym ponowoczesnym, narażone jest na coraz więcej zagrożeń, zaś za jeden z podstawowych czynników ich narastania należy przyjąć rodzinę, która nie oparła się przemianom wynikającym z globalnych przeobrażeń." (...)
Media w kształceniu
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2002) Tabora-Marcjan, Ewa
"Na wstępie przytoczą wypowiedź profesora Jana Zborowskiego z publikacji wydanej ponad 30 lat temu; Ze środkami audiowizualnymi spotykamy się nic tyłko w szkole. Narzucają się one na każdym kroku. Rano budzi nas radio, które przynosi świeże wiadomości z różnych dziedzin, reklamy wysław urabiają naszą opinię, oglądamy i czytamy ilustrowane magazyny czasopism, wiele czasu pochłania kino, telewizja -- słowem na każdym kroku dociera do nas masowa informacja. Wszystkie te i wiele innych środków informacji dociera, rzecz zrozumiała, również do młodzieży. W tych warunkach nauczanie w szkole zajmuje na pewno ważną, ale chyba nie najważniejszą część dnia ucznia. [...] Większość nauczycieli zdaje sobie sprawę, że nikt i nic nie potrafi odsunąć młodzieży od atrakcyjnych i narzucających się w środowisku pozaszkolnym źródeł infomiacji, ale w praktyce szkolnej niewielu jest takich nauczycieli, którzy w sposób racjonalny wykorzystują te doświadczenia uczniów i włączają je w sposób systematyczny w proces zorganizowanego nauczania1. Problematyka poruszona w przytoczonym fragmencie opracowania prof. Zborowskiego nic straciła nic ze swej aktualności."(...)
Mediacja w rozwiązywaniu konfliktów wieku adolescencji
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2009) Leśniak, Małgorzata; Zdrzalik, Katarzyna; Skorupski, Wojciech; Szczepaniak, Paweł; Olearczyk, Teresa; Huget, Patrycja; Foryś, Zofia; Cepuch, Grażyna; Dębska, Grażyna; Pieprzyca, Paulina; Leśniak, Małgorzata
Mediacja, choć jest instytucją stosunkowo młodą w polskim systemie prawa (ma niespełna trzynaście lat), z powodzeniem może być wykorzystywana w bardzo szerokim zakresie. Podstawowym jej założeniem jest koncepcja sprawiedliwości naprawczej, opierająca się w głównej mierze na zadośćuczynieniu, która może być rozumiana jako alternatywa bądź uzupełnienie obowiązującej wciąż jeszcze sprawiedliwości odwetowej. Wyrasta bowiem z przeświadczenia, że to interes pokrzywdzonego przestępstwem (lub innym szkodliwym działaniem), a nie państwo i społeczeństwo są centralnym punktem postępowania.
Państwo i Społeczeństwo nr 1, 2011 : Współczesna turystyka. Zagadnienia prawne, społeczno-ekonomiczne i przestrzenne
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2011) Szwaja, Jacek Z.; Wolski, Dominik; Alejziak, Bożena; Furmanek, Mirosław; Długosz, Zbigniew; Prylińska, Monika; Krauz, Krystyna; Prus, Marzena; Rettinger, Renata; Staszak, Piotr; Ostrowska, Barbara; Bajgier-Kowalska, Małgorzata; Banaszkiewicz, Magdalena; Sacha, Stefan; Szot, Zygmunt; Tyrańska, Małgorzata; Lisowska, Renata; Józefczyk, Piotr; Sacha, Stefan; Majchrowski, Jacek
Prezentowane w niniejszym tomie artykuły podejmują zaledwie niewielki wycinek zagadnień i problemów, które dotyczą funkcjonowania i znaczenia turystyki w obszarze formalnoprawnym, społecznym, ekonomicznym, przestrzennym, politycznym itd. Nie obejmują zatem i nie wyczerpują ogółu kwestii towarzyszących rozwojowi współczesnej turystyki w wymiarze krajowym i międzynarodowym.
Państwo i Społeczeństwo nr 1, 2012
(Oficyna Wydawnicza AFM, 2012) Sowa, Kazimierz; Pekaniec, Anna; Gałkowski, Stanisław; Gałkowska, Agnieszka; Majorek, Marta; Wojniak, Justyna; Baran, Dariusz; du Vall, Marta; Walecka-Rynduch, Agnieszka; Konik, Marcin; Gruca, Grzegorz; Mróz, Piotr; Szymańska, Beata; Kuźma, Józef; Karpińska-Ochałek, Małgorzata; Pucek, Zbigniew; Majchrowski, Jacek
Bieżący numer „Państwa i Społeczeństwa” zagospodarowany został przez dyscypliny ściśle humanistyczne: socjologię, fiozofię, pedagogikę, politologię i kulturoznawstwo, we wzajemnie przenikających się myślowo tekstach, reprezentujących przy tym wielość tematyczną i metodologiczną.

Przeglądaj wg Słowo kluczowe "młodzież"

Wyników na stronę

Opcje sortowania