Przeglądaj wg Słowo kluczowe "natura prawna konkordatow"
Teraz wyświetlane 1 - 1 z 1
Wyników na stronę
Opcje sortowania
Pozycja Umowy konkordatowe Polski ze Stolicą Apostolską w okresie do III rozbioru(Oficyna Wydawnicza AFM, 2021) Czaja, JanKonkordaty są specyficznymi umowami funkcjonującymi w różnych porządkach prawnych: państwowym i kościelnym, a z racji tego, że są zawierane przez dwa podmioty prawa międzynarodowego, Stolicę Apostolską i państwo, są także umowami międzynarodowymi. Umowy konkordatowe zawierane są od niemal tysiąca lat, od roku 1098, i w międzyczasie zmieniały się ich elementy, w tym ich nazwa, przedmiot, treści i język. Różnie interpretowana była w historii natura prawna konkordatów, w zależności kto – państwo czy strona kościelna – jej dokonywał. Umowy konkordatowe towarzyszyły rozwojowi państwowości w Polsce od samych jej początków. Były konsekwencją chrystianizacji Polski i czynnikiem umacniania porządku państwowego, jedną z podstaw sytuowania Polski w orbicie państw zachodnich i cywilizacji zachodniej. Bywały przedmiotem sporów politycznych w różnych okresach historii. Mimo to Stolica Apostolska i państwo polskie uznawały je w każdej epoce politycznej – także współcześnie – za ważne dla państwa, Kościoła i narodu. Założeniem artykułu jest przedstawienie zarysu prawnej i historycznej problematyki konkordatów, ich istoty i roli w kształtowaniu stosunków państwo – Kościół w różnych okresach państwowości aż do III rozbioru i utraty przez Polskę bytu państwowego.