Przeglądaj wg Słowo kluczowe "prawica"

Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2
  • Miniatura
    Pozycja
    Między populizmem, niemieckim szowinizmem i austriackim patriotyzmem – Jörg Haider i FPÖ
    (Oficyna Wydawnicza AFM, 2011) Paterek, Anna
    Z wprowadzenia: "Udział skrajnie prawicowej Austriackiej Partii Wolnościowej (FPÖ) w gabinecie koalicyjnym z Austriacką Partią Ludową (ÖVP) w lutym 2000 r. wstrząsnął międzynarodową opinią publiczną. Dojście do władzy partii otwarcie lansującej w swojej kampanii wyborczej eurosceptycyzm i wykorzystującej nastroje ksenofobiczne w społeczeństwie austriackim, uruchomiło stanowczą reakcję państw Unii Europejskiej, środowisk żydowskich, środków masowego przekazu, a także austriackiej elity intelektualnej i przedstawicieli świata kultury i sztuki. Sankcjom UE towarzyszyła analiza politycznej natury FPÖ i jej stosunku do unijnych wartości, przedstawiona we wrześniu 2000 r. w raporcie tzw. Trzech Mędrców. Sukces wyborczy tej partii łączony jest nierozerwalnie z przywództwem Jörga Haidera (1986–2000), dwukrotnego premiera rządu krajowego Karyntii (1989–1999 i 1999–2008) i szefa utworzonego po rozłamie FPÖ w 2005 r. Sojuszu na rzecz Przyszłości Austrii (BZÖ). Obie partie populistyczne odniosły znaczne zwycięstwo w przedterminowych wyborach do Rady Narodowej w 2008 r. – FPÖ uzyskała 17,5%, a BZÖ 10,7% głosów, jednakże nie zostały one uwzględnione w przetargach gabinetowych. 11 października 2008 r. charyzmatyczny polityk zginął w wypadku samochodowym. W konsekwencji, z powodu osłabienia po śmierci Haidera silnie spersonalizowanej prawicy austriackiej, przywódcy FPÖ i BZÖ zadecydowali o połączeniu sił na wzór niemieckiej CDU/CSU."(...)
  • Miniatura
    Pozycja
    Skrajna prawica w demokracjach zachodnioeuropejskich
    (Oficyna Wydawnicza AFM, 2001) Bankowicz, Bożena
    "Często bywa powtarzany pogląd, że jednym z najbardziej charakterystycznych i znaczących rysów pre-millenijnej polityki w demokracjach Europy Zachodniej jest swoisty renesans idei, mchów i partii skrajnie prawicowych. Z reguły miały one znacznie starszy rodowód, ale aż do początku lat 80. uchodząc za pozbawione znaczenia w wymiarze politycznym, nie zwracały na siebie uwagi i nie wzbudzały poważnego zainteresowania politologów i socjologów polityki."(...)