Przeglądaj wg Słowo kluczowe "seniorzy"
Teraz wyświetlane 1 - 11 z 11
Wyników na stronę
Opcje sortowania
Pozycja Aktywizacja, rozwój, integracja: ku niezależnej starości(Oficyna Wydawnicza AFM, 2011) Chechelski, Dominik; Kiełbasa, Karolina; Szarota, Zofia; Kucharska, Józefa; Zdebska, Ewelina; Chabior, Agata; Cudak, Agata; Foszczyńska, Kinga; Tomczyk, Łukasz; Porąbaniec, Małgorzata; Szarota, ZofiaPozycja Aktywność wolnoczasowa seniorów jako profilaktyka, terapia, jako styl i sens życia(Oficyna Wydawnicza AFM, 2007) Panek, Anna(...) "Ktoś nazwał kiedyś starość czasem pożegnań. Spostrzeżenie to wydaje się słuszne. Rzeczywiście, w okresie starości przychodzi się nam niejeden raz pożegnać: z życiem zawodowym, z pewnymi rolami społecznymi i rodzinnymi, z rówieśnikami, partnerem, przyjaciółmi, którzy odchodzą wcześniej niż my. To ujęcie starości nie powinno jednak zdominować perspektywy, w jakiej starość widzimy, gdy stajemy się coraz starsi. Mimo to starość pociąga za sobą konieczność pewnej życiowej reorientacji, a raczej nowej orientacji, polegającej na znalezieniu nowych wartości i celów. Nie chodzi tutaj tylko o to, co potocznie rozumie się pod pojęciem „aktywna starość”. A więc zajęcie się wreszcie długo odkładanym hobby, rzetelne poszerzenie swej wiedzy, pogłębienie dawnych i nawiązanie nowych kontaktów, robienie tego, na co wcześniej nie było czasu." (...)Pozycja Blaski i cienie życia – Perspektywa psychologiczna(Oficyna Wydawnicza AFM, 2020) Ostrowski, Tadeusz M.; Kubacka-Jasiecka, Dorota; Nęcki, Zbigniew; Nęcki, Szymon; Stach, Ryszard; Donesch-Jeżo, Ewa; Czerniak, Anna; Mirski, Andrzej; Mirska-Tomasz, Natalia; Widlarz, Natalia; Siemiginowska, Patrycja; Sikorska, Iwona; Osikowska, Wanda; Iskra-Golec, IrenaZ wprowadzenia: "Książka zatytułowana Blaski i cienie życia – perspektywa psychologiczna wpisuje się w badania dotyczące uwarunkowań zachowania człowieka w wymiarze biologicznym, psychicznym i społecznym. Poszczególne rozdziały tej publikacji powiązane są z różnorodną problematyką, ale mają pewną wspólną właściwość – wszystkie dotyczą psychologicznych problemów życia współczesnego człowieka, jakże złożonych i interesujących z perspektywy badań i praktyki zawodowej."(...)Pozycja Ludzie starsi w rodzinach wiejskich a system wsparcia dla nich w pomocy społecznej(Oficyna Wydawnicza AFM, 2007) Kycia, Alicja"Mimo ciągle postępującego rozwoju nauk zajmujących się badaniem problemów wieku starszego i bogatszej wiedzy o potrzebach osób w podeszłym wieku — sytuacja naszych seniorów - czy tych mieszkających w miastach, czy na wsi — nie zmienia się w sposób znaczący."(...)Pozycja Mcdonaldyzacja starości(Oficyna Wydawnicza AFM, 2007) Kusio, Urszula"W środowisku socjologów panuje dosyć zgodne przekonanie, że prognozy raczej im się nie udają. Współczesny proces depopulacji Europy zdaje się to przekonanie potwierdzać. Bo chociaż to zadziwiające, ale jeszcze na początku minionego wieku procesy wymierania społeczeństw nie były brane pod rozwagę nawet przez najtęższe umysły epoki. Niebezpieczeństwa nie dostrzegali także obdarzeni tak wybujałą fantazją ludzie, jak pisarze science fiction. Przeciwnie, niepokoiły ich przerosty demograficzne, a w związku z tym brak żywności, wody i przestrzeni."(...)Pozycja Opieka domowa nad seniorami w USA na przykładzie stanu Illinois(Oficyna Wydawnicza AFM, 2007) Litawa, Aleksandra"W artykule przedstawiono założenia organizacyjne opieki domowej oraz kilka istotnych danych dotyczących osób starszych zamieszkujących stan Illinois. Główne zagadnienie ukazane zostało na tle ogólnej, społeczno-demograficznej charakterystyki populacji seniorów w USA. Zabieg ten, zdaniem autorki, pozwala spojrzeć na opiekę domową z odpowiedniej perspektywy, jako na istotną część składową szeroko rozumianej opieki długoterminowej."(...)Pozycja Opiekun osoby starszej(Oficyna Wydawnicza AFM, 2007) Szarota, Zofia"Celem opracowania jest przedstawienie modeli opieki rodzinnej, środowiskowej i instytucjonalnej oraz zakresu zadań opiekunów człowieka starego, rekrutujących się z najbliższej rodziny, środowiska i instytucji wyspecjalizowanych w tych działaniach."(...)Pozycja Państwo i Społeczeństwo 2025, nr specjalny Pedagogiczno-psychologiczne aspekty współczesności(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2025) Aksman, Joanna; Majczyna, Marek; Grzesiak, Krystyna; Misiuk, Agnieszka; Bachowska, Monika; Rokicki, Andrzej; Skulicz, Danuta; Nęcki, Zbigniew; Ostrowski, Tadeusz Marian; Majka, Rafał; Korab, Maciej; Franczyk, Joanna Agata; Kępiński, JanWprowadzenie: "Współczesność i dynamika zachodzących w niej zmian powodują, że spektrum problemów pedagogicznych bardzo się poszerza. Z tego powodu zarówno naukowcy, jak i praktycy, biorąc pod uwagę coraz to nowsze wyzwania edukacyjno-wychowawcze, podejmują wiele wątków badawczych, przedstawiając je – co charakterystyczne – za pomocą różnych mediów, a także podczas szkoleń, konferencji czy webinarów. Choć świat popandemiczny (po 2020 r.) charakteryzuje się rozkwitem nowych technologii i sposobów elektronicznego komunikowania się, a także nowym rodzajem relacji wirtualnych, to jednak człowiek (dziecko, młodzież, dorośli: w tym nauczyciele, seniorzy) w niesamowicie obfitym elektronicznie świecie coraz częściej czuje się samotny, a nawet – jak prezentują to najnowsze badania – zagrożone staje się jego zdrowie fizyczne i psychiczne. Na potwierdzenie powyższej tezy warto przytoczyć wnioski z wykonanego w 2023 r. dużego badania jakości życia dzieci i młodzieży w Polsce, dokonanego na próbie ponad 4,6 tys. osób. Zbadano jakość życia w następujących aspektach: aktywność fizyczna, samopoczucie psychiczne, życie rodzinne i osobiste, wsparcie społeczne i rówieśnicy, środowisko szkolne oraz – co związane z migracją wojenną na Ukrainie – relacje z dziećmi i młodzieżą z Ukrainy. Co symptomatyczne, samopoczucie fizyczne dzieci wraz z wiekiem obniża się, podobne dane dotyczą dobrostanu psychicznego, który jest znacznie wyższy u dzieci niż u młodzieży. Jak twierdzą badacze, niepokój w aspekcie samopoczucia psychicznego budzą przede wszystkim dane dotyczące własnej samooceny. Wraz z wiekiem wzrasta także niechęć dzieci do szkoły. W aspekcie kontaktów z rówieśnikami z Ukrainy polscy uczniowie twierdzą, że nie mają możliwości wspólnych kontaktów, bowiem często uczniowie ci tworzą oddzielne grupy, jeśli chodzi o zajęcia pozalekcyjne. Budujące jest to, że relacje z rodzicami oraz rówieśnikami oceniane są dobrze, choć zarówno dzieci, jak i młodzież wskazują na zbyt mało czasu, który rodzice im poświęcają. Na obniżenie dobrostanu psychicznego uczniów w 2020 r. wskazywały także autorki raportu Wypalenie szkolne u adolescentów będącego podsumowaniem polsko-amerykańskich badań. W szczególności potwierdzono tezę, że „ryzyko pojawienia się wypalenia szkolnego rośnie w sytuacji niekorzystnej psychospołecznej charakterystyki jednostki i jej środowiska oraz występujących deficytów w zakresie globalnej zdolności do walki ze stresem”. W opisywanych badaniach dotyczących uczniów szkół ponadpodstawowych zwrócono szczególną uwagę na ich chroniczne poczucie przeciążenia psychicznego, wyczerpanie sił, nadmierne obowiązki szkolne, presję otoczenia dotyczącą wysokich wyników i sukcesów edukacyjnych, zawiedzenie wiedzą przekazywaną w szkole. Autorki badania twierdzą, że niezdolność młodych ludzi do korzystania z posiadanych zasobów osobistych oraz presja środowiska (rodziny, szkoły, rówieśników) są bezpośrednimi przyczynami utraty pozytywnego nastawienia do szkoły i powodem rezygnacji z dalszego kształcenia. Badania te wskazywały wyraźnie na potrzebę wygenerowania strategii zaradczych obejmujących: szczebel indywidualny w placówce konkretnego ucznia, szczebel budowania bliskich relacji ze środowiskiem pozaszkolnym oraz szczebel kompleksowych zmian systemowych o charakterze ogólnopolskim, uwzględniający oddziaływania prozdrowotne. Postulaty te znajdują odzwierciedlenie w dzisiejszych działaniach polityki edukacyjnej, bowiem w roku szkolnym 2025/2026 wprowadzony zostanie nowy przedmiot: edukacja zdrowotna, obejmujący także znaczenie budowania więzi, poznawania swoich słabych i mocnych stron, budowania pozytywnego klimatu współdziałania, samorozwoju i motywacji do nabywania wiedzy przez uczniów. Na bardzo ciekawe zjawisko związane ze współczesnymi problemami pedagogicznymi, w wydanej w 2021 r. publikacji pod znamiennym tytułem Samotne ciało. Doświadczenie cielesności przez dzieci i ich rodziców, zwróciła uwagę Katarzyna Schier, która od wielu lat prowadzi liczne badania nad zapisem doświadczeń interpersonalnych nie tylko w umysłach danych osób, ale także w ich ciałach. W publikacji zawarte są teksty różnych zaproszonych do debaty naukowczyń, które podjęły się rozważań nad postawioną przez Schier tezą, iż „dziecko z trudną historią rodzinną, czyli wychowywane przez «poranionych» dorosłych, staje się SAMOTNE – nie tylko w sensie funkcjonowania psychicznego, lecz także cielesnego”. Autorka tych badań z biegiem lat zmodyfikowała tezę, którą przyjęła za Susan Grogan, że obraz ciała to myśli, uczucia i spostrzeżenia danej osoby na temat jej ciała. Schier rozszerzyła tę definicję o obszar działania w odniesieniu do ciała – skłoniły ją do tego powszechne w naszej kulturze modyfikacje ciała, szczególnie w odniesieniu do osób w okresie dorastania, które przecież pozostają w trakcie kształtowania tożsamości w wymiarze psychicznym i cielesnym. Autorka uważa, że ogromną rolę odgrywają wczesnodziecięce doświadczenia w relacji dziecko–opiekun. Współwystępująca samotność dziecka na poziomie cielesnym i psychicznym wiązać się może z zaniedbywaniem relacji z opiekunem, m.in. w sytuacji różnego rodzaju przemocy – fizycznej, psychicznej, seksualnej, a także przemocy ukrytej, o której możemy mówić np. w sytuacji odwrócenia ról w rodzinie, kiedy dziecko, przykładowo, z powodu uzależnienia jednego z rodziców musi pełnić rolę rodzica. Bezpieczna więź z opiekunem i jego empatia w stosunku do dziecka to – jak określił to Simon Baron-Cohen – „wewnętrzny garniec złota”, jeden z najcenniejszych zasobów występujących na naszym świecie."(...)Pozycja Polskie wdowy. Studium przypadku(Oficyna Wydawnicza AFM, 2006) Gardyła, AlinaZ wprowadzenia: "Życie ludzkie wydłuża się. Jednocześnie przemiany gospodarki w Polsce, bezrobocie sprawiają, iż ludzie w pełni sił fizycznych skracają swoją aktywność zawodową - średni wiek przechodzenia na emeryturę wynosi 57 lat u mężczyzn i 52 lata u kobiet. Rośnie rzesza rencistów i emerytów, którym zostaje od kilkunastu do kilkudziesięciu lat do „zagospodarowania”."(...)Pozycja Prawa osób starszych(Oficyna Wydawnicza AFM, 2002) Szarota, Zofia"Seniorzy, pokolenie III wieku, pokolenie laureatów... Te eufemizmy zarezerwowane są i określają ludzi powyżej sześćdziesiątki. Świat stanął wobec zmiany demograficznej - ludzkość się intensywnie starzeje. W najbliższych trzydziestu latach liczba osób starszych na Ziemi potroi się. Zgodnie z przewidywaniami demografów w niedalekiej przyszłości poważnie zostaną zachwiane proporcje między ludnością w wieku produkcyjnym i nieprodukcyjnym. Po raz pierwszy w dziejach ludzkości liczba sześćdziesięciolatków przewyższy liczbę dzieci poniżej piętnastego roku życia! Osoby, które ukończyły 60. rok życia, będą stanowiły blisko 20 procent ogółu ludzkości, co oznacza, że będzie ich około 2 miliardy."(...)Pozycja W stronę aktywnej jesieni życia. Edukacyjne aspekty aktywności fizycznej i społecznej seniorów w Małopolsce(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2026) Rokicki, AndrzejWstęp: "W społeczeństwie polskim coraz więcej osób starszych pozostaje aktywnych, cieszy się dobrym zdrowiem i podejmuje różnorodne działania zarówno w wymiarze osobistym, rodzinnym, jak i społecznym. Wciąż jednak duża część pozostaje bierna, unika nowych wyzwań i aktywności, a na skutek szybko zachodzących zmian w świecie, wynikających m.in. z transformacji modelu rodziny, postępu technologicznego czy izolacji społecznej, nie potrafi dobrze sobie radzić w codziennym życiu. Przemiany demograficzne charakteryzujące najbardziej rozwinięte kraje świata dotyczą także Polski. Ich efektem jest znaczny i systematyczny wzrost liczby osób w wieku senioralnym, co przy jednoczesnym spadku urodzeń prowadzi do coraz większych wyzwań zarówno w kwestii opieki medycznej, jak i zabezpieczenia ekonomicznego. Oprócz aspektów fundamentalnych równie ważne w odniesieniu do osób starszych są takie kwestie jak ogólny dobrostan, satysfakcja życiowa czy relacje międzypokoleniowe. W tym kontekście istotny jest proces edukacji dorosłych, który trwa całe życie, jest zjawiskiem wielowymiarowym, nakierowanym na lepsze zrozumienie zachodzących zmian, otaczającego świata. Edukacja może przyczyniać się do afirmacji życia, zwiększenia poczucia życiowego zadowolenia oraz może zapobiegać nudzie i atrofii rozwojowej. Zamierzeniem autora niniejszej pracy było wieloaspektowe spojrzenie na problem starzenia się i pokazanie, jak aktywność fizyczna i społeczna wpływa na jakość życia seniorów. Te zagadnienia omówiono na przykładzie seniorów z Małopolski skupionych wokół takich miejsc jak uniwersytety trzeciego wieku, kluby seniora oraz centra aktywności seniorów. Inspiracją do podjęcia badań stały się m.in. wcześniejsze prace badawcze, a także obserwacje własne związane z długoletnim doświadczeniem autora rozprawy w pracy w klubach seniora (prowadzone w latach 2010–2018 zajęcia ruchowe w plenerze, rozgrywki sportowe dla oldbojów i wycieczki integracyjne). Główne pytanie badawcze projektu brzmi: jakie są sposoby i formy aktywizowania seniorów podjęte przez wybrane uniwersytety trzeciego wieku, kluby seniora, centra aktywności seniorów na terenie Małopolski, ze szczególnym uwzględnieniem aktywizacji fizycznej i społecznej? Głównemu zagadnieniu towarzyszyły pytania pomocnicze: jakie są oczekiwania seniorów wobec placówek i samych działań? jakie czynniki wpływają na zwiększenie ich aktywności fizycznej? jaki jest wpływ uczestnictwa w zorganizowanej aktywności na ich aktywność społeczną? Główna hipoteza pracy zawiera się w twierdzeniu, że uniwersytety trzeciego wieku, kluby seniora oraz centra aktywności seniorów (na przykładzie placówek małopolskich) odgrywają ważną rolę w aktywizacji seniorów, zarówno pod względem aktywności fizycznej, jak i społecznej, a działania te mają znaczący wpływ na podniesienie jakości życia seniorów. Celem poznawczym pracy było pozyskanie wiedzy na temat sposobów i form aktywizowania fizycznego i społecznego seniorów w Małopolsce przez uniwersytety trzeciego wieku, kluby seniora i centra aktywności seniorów, a celem praktycznym było stworzenie autorskiego modelu pracy z seniorami, który w sposób holistyczny obejmowałby aktywność fizyczną, społeczną i duchową, możliwą do realizowania z seniorami. Propozycje działań aktywizacyjnych zostały dobrane po zaznajomieniu się z potrzebami i oczekiwaniami seniorów oraz możliwościami ich realizacji w ramach instytucjonalnych, ale i indywidualnych. Wnioski w niniejszej pracy zaprezentowano na podstawie wyników badań przeprowadzonych przez autora na przełomie 2022/2023 r. wśród seniorów uczestniczących w zajęciach organizowanych przez wybrane uniwersytety trzeciego wieku, kluby seniora i centra aktywności seniora w Małopolsce."(...)