Przeglądaj wg Słowo kluczowe "disinformation"
Teraz wyświetlane 1 - 10 z 10
Wyników na stronę
Opcje sortowania
Pozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2022, nr 1 (XLVI): Security Strategies in Times of Uncertainty(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Molo, Beata; Kleinwächter, Lutz; Lapins, Wulf; Diec, Joachim; Jach, Anna; Pachucki-Włosek, Krystian; Kamola-Cieślik, Małgorzata; Paszkowski, Michał; Adamczyk, Natalia; Baziur, Grzegorz; Stępniewska-Szydłowska, Paulina; Tyborowska, Patrycja; Pradetto, August; Gärtner, Heinz; Kruk, Aleksandra; Grudzińska, Adrianna; Khmilevska, PolinaIntroduction: "We are pleased to present our readers with this recent issue of our journal “Security. Theory and Practice”. This time, it features a vast array of studies that look at issues related to security strategies. The Articles and Materials section opens with the article by Wulf Lapins, entitled EU-Strategien im Wandel von Zeit und Situation, which offers a synthetic approach to the developed and implemented strategies of the European Union. The paper by Joachim Diec Demography as a security strategy factor in Poland and the Russian Federation focuses on the perception of demographic security in Poland and Russia as a major facet of social and state security. The author concludes that the Polish political narrative and the declared set of state goals focus more on the social sphere, while the Russian rhetoric and politics are more state-oriented. The contemporary rebuilding of the sphere of influence of the Russian Federation, covering the area of the so-called “near abroad”, has been scrutinised by Anna Jach in her article A new “gathering of Russian lands”: Russia’s return to imperialism."(...)Pozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2023, nr 1 (L) Problemy bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w Europie Środkowo-Wschodniej(Oficyna Wydawnicza AFM, 2023) Molo, Beata; Bazhenova, Hanna; Baziur, Grzegorz; Portnyi, Yevhenii; Koszel, Bogdan; Lapins, Wulf; Trzcielińska-Polus, Aleksandra; Kruk, Aleksandra; Bielawska, Agnieszka; Śliwa, Zdzisław; Olech, Aleksander Ksawery; Dutkiewicz, Piotr; Barczak, Bogdan; Profant, Tomáš Imrich; Stępniewska-Szydłowska, Paulina; Grabowska, JuliaZ wprowadzenia: "Do rąk czytelników oddajemy kolejny numer periodyku „Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka”. Niniejszy tom zawiera w głównej mierze opracowania, których przedmiotem są różne aspekty bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w Europie Środkowo-Wschodniej. Dział „Artykuły” otwiera tekst Grzegorza Baziura, będący syntetycznym ujęciem kwestii wpływu tzw. kryzysu migracyjnego na granicy polsko-białoruskiej w II połowie 2021 r. na środowisko bezpieczeństwa międzynarodowego państw wschodniej flanki NATO i wschodniej części Unii Europejskiej – przede wszystkim na bezpieczeństwo Polski. Artykuł przedstawia postawę władz Polski wobec presji migracyjnej oraz białoruskie i rosyjskie działania dezinformacyjne. Rola i miejsce partii prorosyjskich w systemie politycznym Ukrainy w latach 2014–2022, tj. od Euromajdanu do rozpoczęcia przez Federację Rosyjską pełnoskalowej inwazji na Ukrainę, jest przedmiotem analizy Yevhenija Portnego."(...)Pozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2025, nr 2 (LIX) Znaczenie odporności dla bezpieczeństwa jednostek i społeczności(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2025) Ziarko, Janusz; Mazur, Zofia; Sitarski, Michał; Grzesiak, Krystyna; Leśniak, Małgorzata; Piwowarczyk, Katarzyna; Zinkiewicz, Beata; Herman, Marceli; Sitarski, Michał; Ostrowska, Monika; Mazur, Sławomir; Kupiński, Jerzy; Keplin, Jarosław; Gut, Jerzy; Budziaszek, Wiktoria; Urban, MariuszWprowadzenie: "Współczesne społeczności bardzo często doświadczają niezwykle intensywnych klęsk żywiołowych – katastrof zagrażających zdrowiu i życiu ludzi, ich mieniu, środowisku przyrodniczemu i infrastrukturze gospodarczej. Sytuacje katastrofalne związane są ze zjawiskami naturalnymi (powodzie, lawiny, burze, ekstremalnie niskie i wysokie temperatury, susze, pożary lasów, epidemie chorób zakaźnych, aktywności wulkaniczne, trzęsienia ziemi), a także powodowane są przez człowieka – w tym zniszczenia będące wynikiem konfliktów i wojen, ataków terrorystycznych czy różnego rodzaju awarii przemysłowych. Chociaż zagrożenia są nieuniknione, a całkowite wyeliminowanie ryzyka jest niemożliwe, niezwykle ważne jest umożliwienie społecznościom uodpornienia się na skutki zagrożeń naturalnych i powodowanych przez ludzi. Odporność społeczna, czyli trwała zdolność społeczności do przetr wania i odbudowy po skutkach katastrof, staje się kluczowa dla zapewnienia społecznościom bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych. Polega ona na przewidywaniu, planowaniu i ograniczaniu ryzyka związanego z katastrofami w celu skutecznej ochrony osób, społeczności i krajów, ich źródeł utrzymania, zdrowia, dziedzictwa kulturowego, aktywów społeczno-gospodarczych i ekosystemów . Odporność jest z natury dynamiczna i opiera się na heraklitejskiej koncepcji „wszystko się zmienia, nic nie jest niezmienne”. Jej dynamizm obejmuje złożoność, niepewność, zmianę, kryzys jako normalne, a nie wyjątkowe warunki. Dlatego analiza odporności społecznej ukierunkowana jest na zrozumienie mechanizmów, dzięki którym społeczność może dostosować się nie tylko do wyzwań, z którymi ma do czynienia bezpośrednio, ale także do tych nieoczekiwanych i nieznanych. Odporność sprawia, że społeczności stają się przygotowane, że są chronione przed zagrożeniami kryzysowymi o negatywnych dla nich konsekwencjach oraz że są zdolne do reagowania na nie i szybkiego odzyskiwania sił po ich ustąpieniu. Obecnie wśród teoretyków i praktyków zarządzania kryzysowego panuje zgoda co do tego, że odporność społeczności ujmować można jako składającą się z trzech wymiarów : 1) zdolności radzenia sobie poprzez pokonywanie wszelkiego rodzaju przeciwności losu; 2) zdolności adaptacyjnej, jako zdolności do uczenia się na podstawie przeszłych doświadczeń i dostosowywania się do przyszłych wyzwań; 3) zdolności transformacyjnej, jako zdolności do reorganizacji instytucji, które wspierają indywidualny dobrobyt i zrównoważoną odporność społeczną w obliczu przyszłych kryzysów. Ale odporność uznawana jest także za koncepcję niejasną, niewyjaśniającą relacji między trzema wymiarami odporności społecznej. Nadal nie wiemy, w jakich warunkach wymiary odporności społecznej mogą się wzajemnie wzmacniać, a w jakich jedna zdolność może podważać inną, a także nie wiemy, na czym dokładnie polega proces budowania odporności. Odporność pozostaje ciągle pojęciem amorficznym, rozumianym i stosowanym w różny sposób przez różne grupy badaczy i praktyków. Brakuje nam dokładnej wiedzy na temat czynników determinujących odporność społeczności, nie wiemy, jak można czy należy te czynniki zmienić, ale także brak nam wiedzy na temat „dźwigni” działań, które umożliwiłyby społecznościom szybki rozwój zdolności odpornościowych. Odporność społeczna wymaga ujęcia w spójne ramy analityczne, opierające się na wiedzy naukowej i doświadczeniach praktycznych, które zaoferują właściwą perspektywę – adekwatną do dzisiejszych wyzwań związanych intensyfikacją zagrożeń i zmian, przed którymi stają społeczeństwa . Przegląd literatury pozwala zidentyfikować wiele czynników korelujących z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność. Rozpatrywane są one – bądź mogą być – w różnych kontekstach, np. w odniesieniu do rodzaju zagrożenia czy specyficznych cech charakteryzujących społeczność. Wskazuje się, że odporność społeczna jest głównie kształtowana przez instytucje oraz społeczne relacje i sieci, które umożliwiają ludziom dostęp do zasobów, uczenie się na podstawie doświadczeń, a także opracowywanie i testowanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze wspólnymi zagrożeniami. Mówi się także o rozwijaniu dostępu do kapitałów pozwalających nie tylko na radzenie sobie z niekorzystnymi warunkami i dostosowywanie się do nich (zdolność reaktywna), ale także na poszukiwanie i tworzenie opcji postępowania (zdolność proaktywna) i w ten sposób rozwijania zwiększonej kompetencji (czyli pozytywnych zdolności) w radzeniu sobie z zagrożeniami. Zaznaczyć też należy, że omawiane w literaturze zagadnienia związane np. z czynnikami korelującymi z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność, ze zmniejszeniem podatności społeczności na katastrofalne zagrożenia czy prowadzeniem działań zapobiegawczych ukierunkowanych na minimalizowanie negatywnych skutków katastrofy, są prezentowane dość ogólnie, za mało szczegółowo, co obniża przydatność tej wiedzy i możliwość jej praktycznego zastosowania. Odporność społeczności jest stosunkowo nowym terminem w odniesieniu do społecznego bezpieczeństwa. Obejmuje on i rozwija wiele tradycyjnych tematów związanych ze społeczną gotowością na wypadek sytuacji kryzysowych. Akcentuje się, że społeczności bardziej efektywnie przygotowują się, reagują i odzyskują siły po katastrofach, gdy są aktywnymi partnerami w procesach decyzyjnych i w działaniach zaradczych. Podkreśla się też, że społeczność potrafi łagodzić skutki katastrof, gdy stale rozwija swoje zdolności odpornościowe w następujących obszarach: 1) angażowania się, poprzez swoich przedstawicieli, w planowanie wydarzeń związanych z poprawą bezpieczeństwa i osobistym przygotowaniem do sytuacji kryzysowych, 2) rozwijania sieci i relacji społecznych i aktywnego w nich uczestnictwa, 3) promowania przedsięwzięć związanych z poprawą przygotowania społeczności do sprawnego uczestniczenia w reagowaniu kryzysowym, 4) dążenia do uwzględniania w planach i programach zarządzania kryzysowego sił i środków, które wspierają funkcjonalne potrzeby osób z grup ryzyka, 5) tworzenia planów skutecznego reagowania na potrzeby życiowe członków społeczności po katastrofie, 6) uczestniczenia w tworzeniu planów odbudowy mienia jednostkowego i społecznego, które należy uruchamiać natychmiast po katastrofie. Widzimy, że wzmacnianie odporności powinno opierać się na rzetelnej wiedzy, umiejętnościach i dobrych praktykach z zakresu uczestnictwa publicznego, zarządzania kryzysowego i ograniczania ryzyka katastrof. Wymaga też kompetencyjnego rozwoju społeczności, który : 1) uwzględnia międzyludzkie różnice związane z wiekiem, płcią, sprawnością psychofizyczną, pochodzeniem kulturowym i językowym, statusem społeczno-ekonomicznym bądź jakimkolwiek innym aspektem różnorodności, a także 2) implikuje podejścia włączające i angażujące różne grupy osób, społeczności i organizacji, wykorzystując ich mocne strony i uwzględniając słabości. Wzmacnianie odporności wymaga więc społecznego zaangażowania, gdyż odporności na katastrof y nie można rozwijać bez udziału społeczności ani w jej imieniu. Niezbędna jest aktywność osób, grup, organizacji – niezależnie od tego, czy związane są one z rządem, administracją samorządową, organizacjami pozarządowymi czy sektorem prywatnym. Społeczne zaangażowanie łączy wszystkich interesariuszy w dziele przygotowania i realizacji programów mających na celu zmniejszanie ryzyka katastrof oraz wspieranie odporności. Świadomość znaczenia odporności społeczności dla jej bezpieczeństwa staje się coraz bardziej powszechna, ale zrozumienie, jak przygotowywać i wykorzystywać różnorodne programy i zasoby do budowania odporności, stanowi poważne wyzwanie. Niezbędna staje się strategia – wyznaczająca kierunki działań i sposoby postępowania uwzględniające społeczną i terytorialną specyfikę – którą społeczności mogłyby sukcesywnie wdrażać z zamiarem wzmocnienia swojej odporności na katastrof y. Faktem jest, że społeczności wdrażają wiele różnych przedsięwzięć z zamiarem wzmocnienia swojej odporności, ale w tych działaniach trudno jest dostrzec społecznie aprobowaną myśl przewodnią. Wiązać to można z metodycznymi niedostatkami, które sprawiają, że zarówno podmioty rządowe i pozarządowe, jak i społeczności mają minimalne możliwości dzielenia się doświadczeniami z działań na rzecz budowania i/ lub wzmacniania swojej odporności na katastrof y czy omawiania, w jaki sposób angażować i integrować interesariuszy do wspólnych działań. Stąd lokalnym władzom, społecznościom i ich partnerom trudno jest syntetyzować informacje związane z własnymi doświadczeniami. Jeszcze trudniej jest im integrować te informacje z informacjami czerpanymi z zasobów literatury po to, by rozjaśniać problemy lokalnego bezpieczeństwa, co stanowiłoby podstawę lokalnego planowania kryzysowego. Z po-wyższego widać ogrom potrzeb w zakresie wiedzy wyjaśniającej uwarunkowania odporności lokalnej społeczności, którą lokalne władze i społeczności mogłaby wykorzystywać w planowaniu i realizacji przedsięwzięć włączających społeczności do działań służących poprawie bezpieczeństwa – poprzez czynienie tych społeczności bardziej odpornymi. Tematyka artykułów zebranych w niniejszym numerze „Bezpieczeństwa. Teorii i Praktyki” dotyczy uwarunkowań odporności społecznej na zagrożenia kryzysowe. Przyjęcie odporności jako podstawowego podejścia do przeciwdziałania klęskom żywiołowym oznacza określenie uwarunkowań i obszarów działań, w których różne zakresy naszej pracy mogą się wzajemnie uzupełniać i wzmacniać. W numerze prezentowane są wyniki dociekań badawczych autorów nad odpornością na naturalne klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, które stanowić mogą punkt wyjścia do dalszych partnerskich dyskusji i prac badawczych. Autorzy rozpatrują odporność w odniesieniu do zdolności przetrwania trudnej sytuacji i/lub szybkiego wyjścia z niej, a także wyprzedzania ryzyka i stawiania czoła wyzwaniom, zanim się pojawią. Patrzą też na odporność jako na zdolność systemu, społeczności lub społeczeństwa narażonego na zagrożenia do przeciwstawiania się, absorbowania, przystosowywania się, adaptowania, przekształcania i odzyskiwania sił po ustąpieniu zagrożenia w odpowiednim czasie i w sposób efektywny, w tym poprzez zachowanie i przywrócenie podstawowych struktur i funkcji systemu. Autorzy z jednej strony prezentują teoretyczne i metodologiczne ujęcia oceny odporności państwa i społeczeństwa na zagrożenia kryzysowe, a z drugiej – praktyczne podejścia i narzędzia budowania odpornych społeczności. Uwaga autorów koncentruje się też na zdolności adaptacyjnej, którą traktują jako kluczową, bo odporność to nie tylko zdolność przetrwania kryzysowego zagrożenia, ale przede wszystkim adaptacyjna zdolność do radzenia sobie z nim. Z tej perspektywy analizują też przygotowanie jednostek i społeczności do właściwego reagowania na zagrożenia związane z dezinformacją i wskazują na znaczenie przeciwdziałania dezinformacji w budowaniu odporności państwa i jego instytucji na zagrożenia hybrydowe. Podkreślają wagę edukacji międzykulturowej i przygotowania strzeleckiego młodzieży w aspekcie budowania odporności społecznej. Ważnym elementem rozważań jest odporność jednostkowa i sposoby działania sprzyjające jej wzmacnianiu."(...)Pozycja Dezinformacja i politycznie ukierunkowana informacja. Historyczne tło chaosu informacyjnego towarzyszącego wojnie Izraela z Hamasem i aktom terroryzmu krajowego(Oficyna Wydawnicza AFM, 2023) Ludwikowski, Rett R.The article consists of several basic components, in which legal-historical and legal-comparative methodologies were used. The main goal of this research was to explain one of several reasons for the frightening statistics indicating an increase in violence and suicide by juvenile delinquents in the United States. The article assumed that one of the factors that has not been sufficiently exposed is disinformation or lack of information about the threats to which the society is exposed. Events in the Middle East, sparked by Hamas’s attack on Israel on October 7, 2023, added another example of a conflict that seemingly began in the absence of information about what Hamas wanted to gain by its invasion. With a more detailed observation of this action, it should be noted that the question of whether it was a deliberate disinformation or lack of information is becoming more and more justified. These examples assume that a historical analysis of the effects of disinformation or a lack of knowledge about the political, social or economic causes of past conflicts can prevent new forthcoming problems.Pozycja Information activities during the migration crisis on the Polish-Belarusian border as a threat to society’s resilience(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Kuśmirek, KarolinaThe main purpose of the article is to describe the information activities and their impact on society during the migration conflict on the Polish-Belarusian border and to systematise the information on this subject. Therefore, the following question was asked: how did information activities affect society during the migration crisis on the Polish-Belarusian border? Research methods from the field of scientific research methodology typical for social sciences were used to analyse the undertaken research problem (the comparative method, the method of content analysis). The article consists of three parts. The introduction presents information activities as an important element of military activities. The second part shows the INFO OPS information capabilities and techniques which allowed the creation of an alternative reality. The last part includes conclusions from the conducted information activities which intoxicated the information environment. The research allowed for identifying information activities which undermined European humanitarianism, showed the incompetence of European institutions, and aroused emotions in society which, in turn, exerted psychological pressure on decision-makers. These information activities threatened the resilience of society because they left people in a dual process of decision-making. In order to counter information threats, awareness of the current situation was built, and their effects were actively neutralized in the information environment.Pozycja Information management and engaged journalism in the conditions of manipulated mainstream media transmission – OKO.press as the example(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) du Vall, Marta; Majorek, MartaThe article presents an internal fact-checking procedure which in the opinion of the authors is a mandatory procedure for journalists, an important and necessary stage in a journalistic routine. The good practice is that the journalists do internal fact-checking every time they publish a news piece. Based on their decision-making patterns, they select the method of fact-checking or – unfortunately – sometimes skip this stage. We called these “fact-checking logic” patterns as a part of general media logic. In this article, we present the fact-checking logic of a Polish press title published online since 2016, OKO.press, which, in the authors’ view, is an excellent example of reliable journalism practiced to the benefit of the public. Particular attention was paid to information management methods: obtaining, verifying and presenting information. Nowadays, there is enormous urgency for reliable and at the same time engaged journalism practiced to the benefit of the social and civic interest. The authors assume that, in order to speak about journalistic craftsmanship in the above categories, we need to combine the elements of both the engaged and civic journalism known from common definitions and to guard the professionalism. This is the only combination that can provide an antidote to manipulation and disinformation. The case study was of a qualitative nature, and it was preceded with research review and theoretical deliberations on the social engagement in the era of new media. The main goal is to present and analyse the activities of the oko .press journal in the context of combating disinformation spread in the media dependent on the Kremlin’s authorities.Pozycja Operation “Sluice”. The so-called migration crisis at the Polish-Belarussian border: an example of hybrid actions taken in the second half of 2021 as documented in the reports of the Polish border guard(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Baziur, Grzegorz; Baziur, GrzegorzThis article is a cognitive-analytical text that looks at the so-called “migration crisis”, which turned out to be an attempt to destabilise the situation on the border between Belarus and Poland, Lithuania and Latvia in 2021. Following the introduction, which outlines the main goals and theses of the article, the author looks at the origins of the operation by the name of “sluice”, and the nature of the “migration crisis” on the Polish-Belarusian border in the period from August to December 2021. On the basis of the information available, retrieved mainly from the official website of the Border Guard, the author has attempted to describe the operation of the Belarusian authorities and border services in the process of bringing migrants to Belarus, and then “transferring” them over to Poland and other countries of the European Union. The text ends with a summary of the issues raised, and an attempt to outline the prospects of bringing the crisis to an end.Pozycja Polityka Unii Europejskiej w zakresie przeciwdziałania dezinformacji przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku(Oficyna Wydawnicza AFM, 2020) Wigienka, SzymonDezinformacja sieciowa stanowi obecnie jedno z istotnych wyzwań dla prawidłowego funkcjonowania procesów wyborczych. Instytucje Unii Europejskiej (UE) podjęły w ostatnim czasie szereg inicjatyw, których celem było przeciwdziałanie temu zagrożeniu. Celem artykułu jest przedstawienie najważniejszych wyznaczników polityki UE wobec zwalczania dezinformacji prowadzonej w okresie poprzedzającym wybory do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. Na podstawie analizy typu desk research, obejmującej dokumenty strategiczne, akty prawne, wypowiedzi medialne przedstawicieli UE oraz zgromadzone raporty i literaturę naukową, w tekście zaprezentowano: definicję pojęcia „dezinformacja” przyjmowaną na poziomie unijnym; przegląd najważniejszych dokumentów programowych dotyczących tego problemu; klasyfikację głównych obszarów aktywności UE w kontekście walki z dezinformacją i przykłady konkretnych wdrożonych działań; ogólne kierunki strategii zaproponowanej przez UE. W końcowym fragmencie poruszono ponadto kwestię oceny efektywności przyjętych rozwiązań, a także wskazano wybrane wątki krytyki unijnego podejścia formułowane na polu dyskusji akademickiej i eksperckiej.Pozycja Wojska Obrony Terytorialnej w działaniach antydezinformacyjnych(Oficyna Wydawnicza AFM, 2017) Żuchowski, RemigiuszCelem niniejszego opracowania jest ukazanie problematyki związanej z zagrożeniami występującymi w środowisku informacyjnym oraz przedstawienie wyzwań stojących przed jednostkami Wojsk Obrony Terytorialnej – piąty rodzaj Sił Zbrojnych RP – w kontekście walki z dezinformacją. Autor artykułu zwraca także uwagę na mechanizmy propagandy i dezinformacji stosowane przez Federację Rosyjską w celu kształtowania postaw Polaków.Pozycja Wpływ białoruskiej presji migracyjnej w 2021 r. na bezpieczeństwo Polski. Między kryzysem humanitarnym a dezinformacją(Oficyna Wydawnicza AFM, 2023) Baziur, GrzegorzCelem niniejszego artykułu jest omówienie wpływu tzw. kryzysu migracyjnego na granicy polsko-białoruskiej w II połowie 2021 r. na bezpieczeństwo Polski. W tekście opisano stosunek Polski, Litwy i Łotwy do tych wydarzeń, kryzys humanitarny na granicy oraz postawę władz polskich wobec tej sytuacji, jak i dezinformację prowadzoną przeciwko Polsce i państwom bałtyckim przez reżim białoruski, przy wsparciu władz rosyjskich. Wnioski: 1. Białoruska presja migracyjna miała charakter agresji hybrydowej w celu osłabienia wschodniej flanki Unii Europejskiej i NATO. 2. Działania białoruskie doprowadziły do kryzysu humanitarnego na ogromną skalę, łamania praw człowieka przez służby Białorusi i państw zaatakowanych, które broniąc granic, działały pod silną presją psychologiczno-emocjonalną. 3. Wprowadzenie stanu wyjątkowego w Polsce w celu ochrony granicy i zabezpieczenia działań służb było słuszne, jednak znacznie utrudniło udzielanie pomocy przez wolontariuszy i przekazywanie rzetelnych informacji z terenu działań.