Przeglądaj wg Słowo kluczowe "national security"
Teraz wyświetlane 1 - 20 z 25
Wyników na stronę
Opcje sortowania
Pozycja Bezpieczeństwo Teoria i Praktyka nr 1-2, 2009(Oficyna Wydawnicza AFM, 2009) Tyburska, Agata; Molo, Beata; Pomykała, Marta; Lipski, Jacek; Nalaskowska, Urszula; Sęk, Andrzej; Bogdalski, Piotr; Ciarka, Mariusz; Łuka, Piotr; Micek, Danuta; Karwowski, Sylwester; Marecik, Krystian; Głodziński, Andrzej; Krawiec, Paweł; Konik, Anna; Pomorski, Paweł; Kosmaty, Piotr; Mirska, Natalia; Aksamitowski, Andrzej; Kozak, Zygmunt; Kozak, Zygmunt; Stachnik, Paweł; Kraj, Kazimierz; Lasoń, Marcin; du Vall, Marta; Budzowski, Artur; Tobolczyk, Grzegorz; Budzowski, KlemensPozycja Bezpieczeństwo Teoria i Praktyka nr 3-4, 2009(Oficyna Wydawnicza AFM, 2009) Czaja, Jan; Jaworski, Michał; Kraj, Kazimierz; Ciechanowski, Grzegorz; Stańczyk, Jerzy; Żebrowski, Andrzej; Mielus, Magdalena; Plichta, Jarosław; Urban, Andrzej; Kosmaty, Piotr; Pepłoński, Andrzej; Służałek, Dominik; Докашенко, Віктор М.; Śliż, Małgorzata; Banach, Marian; Kraj, Kazimierz; Budzowski, KlemensPozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2022, nr 2 (XLVII) Security management mechanisms in the face of contemporary threats(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Chodyński, Andrzej; Sienkiewicz-Małyjurek, Katarzyna; Waśniewski, Krzysztof; Bałamut, Anna; Ziarko, Janusz; Giszterowicz, Agnieszka; Leśniewski, Michał Adam; du Vall, Marta; Majorek, Marta; Jabłoński, Marek; Krüger, Dirk-Ulrich; Kazimierski, Andrzej; Kwieciński, MirosławIntroduction: "The level of security of an organisation depends on a variety of factors, including the ability to identify risks and the implementation of security management, including governance mechanisms. The following criteria are considered in the typology of security threats: 1) objective – this includes political, military, and economic, as well as social and environmental security; 2) sources of threats – described as natural, technical, systemic, demographic, ideological, economic, educational, psychological, cultural, and other; 3) environmental – different environments are taken into account: natural, social, political, economic, scientific, and technological; 4) coverage – from global, through continental and regional, to local; and 5) scale of the threats – from the global level, through the international and state levels, to the administrative unit level."(...)Pozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2025, nr 2 (LIX) Znaczenie odporności dla bezpieczeństwa jednostek i społeczności(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2025) Ziarko, Janusz; Mazur, Zofia; Sitarski, Michał; Grzesiak, Krystyna; Leśniak, Małgorzata; Piwowarczyk, Katarzyna; Zinkiewicz, Beata; Herman, Marceli; Sitarski, Michał; Ostrowska, Monika; Mazur, Sławomir; Kupiński, Jerzy; Keplin, Jarosław; Gut, Jerzy; Budziaszek, Wiktoria; Urban, MariuszWprowadzenie: "Współczesne społeczności bardzo często doświadczają niezwykle intensywnych klęsk żywiołowych – katastrof zagrażających zdrowiu i życiu ludzi, ich mieniu, środowisku przyrodniczemu i infrastrukturze gospodarczej. Sytuacje katastrofalne związane są ze zjawiskami naturalnymi (powodzie, lawiny, burze, ekstremalnie niskie i wysokie temperatury, susze, pożary lasów, epidemie chorób zakaźnych, aktywności wulkaniczne, trzęsienia ziemi), a także powodowane są przez człowieka – w tym zniszczenia będące wynikiem konfliktów i wojen, ataków terrorystycznych czy różnego rodzaju awarii przemysłowych. Chociaż zagrożenia są nieuniknione, a całkowite wyeliminowanie ryzyka jest niemożliwe, niezwykle ważne jest umożliwienie społecznościom uodpornienia się na skutki zagrożeń naturalnych i powodowanych przez ludzi. Odporność społeczna, czyli trwała zdolność społeczności do przetr wania i odbudowy po skutkach katastrof, staje się kluczowa dla zapewnienia społecznościom bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych. Polega ona na przewidywaniu, planowaniu i ograniczaniu ryzyka związanego z katastrofami w celu skutecznej ochrony osób, społeczności i krajów, ich źródeł utrzymania, zdrowia, dziedzictwa kulturowego, aktywów społeczno-gospodarczych i ekosystemów . Odporność jest z natury dynamiczna i opiera się na heraklitejskiej koncepcji „wszystko się zmienia, nic nie jest niezmienne”. Jej dynamizm obejmuje złożoność, niepewność, zmianę, kryzys jako normalne, a nie wyjątkowe warunki. Dlatego analiza odporności społecznej ukierunkowana jest na zrozumienie mechanizmów, dzięki którym społeczność może dostosować się nie tylko do wyzwań, z którymi ma do czynienia bezpośrednio, ale także do tych nieoczekiwanych i nieznanych. Odporność sprawia, że społeczności stają się przygotowane, że są chronione przed zagrożeniami kryzysowymi o negatywnych dla nich konsekwencjach oraz że są zdolne do reagowania na nie i szybkiego odzyskiwania sił po ich ustąpieniu. Obecnie wśród teoretyków i praktyków zarządzania kryzysowego panuje zgoda co do tego, że odporność społeczności ujmować można jako składającą się z trzech wymiarów : 1) zdolności radzenia sobie poprzez pokonywanie wszelkiego rodzaju przeciwności losu; 2) zdolności adaptacyjnej, jako zdolności do uczenia się na podstawie przeszłych doświadczeń i dostosowywania się do przyszłych wyzwań; 3) zdolności transformacyjnej, jako zdolności do reorganizacji instytucji, które wspierają indywidualny dobrobyt i zrównoważoną odporność społeczną w obliczu przyszłych kryzysów. Ale odporność uznawana jest także za koncepcję niejasną, niewyjaśniającą relacji między trzema wymiarami odporności społecznej. Nadal nie wiemy, w jakich warunkach wymiary odporności społecznej mogą się wzajemnie wzmacniać, a w jakich jedna zdolność może podważać inną, a także nie wiemy, na czym dokładnie polega proces budowania odporności. Odporność pozostaje ciągle pojęciem amorficznym, rozumianym i stosowanym w różny sposób przez różne grupy badaczy i praktyków. Brakuje nam dokładnej wiedzy na temat czynników determinujących odporność społeczności, nie wiemy, jak można czy należy te czynniki zmienić, ale także brak nam wiedzy na temat „dźwigni” działań, które umożliwiłyby społecznościom szybki rozwój zdolności odpornościowych. Odporność społeczna wymaga ujęcia w spójne ramy analityczne, opierające się na wiedzy naukowej i doświadczeniach praktycznych, które zaoferują właściwą perspektywę – adekwatną do dzisiejszych wyzwań związanych intensyfikacją zagrożeń i zmian, przed którymi stają społeczeństwa . Przegląd literatury pozwala zidentyfikować wiele czynników korelujących z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność. Rozpatrywane są one – bądź mogą być – w różnych kontekstach, np. w odniesieniu do rodzaju zagrożenia czy specyficznych cech charakteryzujących społeczność. Wskazuje się, że odporność społeczna jest głównie kształtowana przez instytucje oraz społeczne relacje i sieci, które umożliwiają ludziom dostęp do zasobów, uczenie się na podstawie doświadczeń, a także opracowywanie i testowanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze wspólnymi zagrożeniami. Mówi się także o rozwijaniu dostępu do kapitałów pozwalających nie tylko na radzenie sobie z niekorzystnymi warunkami i dostosowywanie się do nich (zdolność reaktywna), ale także na poszukiwanie i tworzenie opcji postępowania (zdolność proaktywna) i w ten sposób rozwijania zwiększonej kompetencji (czyli pozytywnych zdolności) w radzeniu sobie z zagrożeniami. Zaznaczyć też należy, że omawiane w literaturze zagadnienia związane np. z czynnikami korelującymi z możliwościami osiągania odporności przez lokalną społeczność, ze zmniejszeniem podatności społeczności na katastrofalne zagrożenia czy prowadzeniem działań zapobiegawczych ukierunkowanych na minimalizowanie negatywnych skutków katastrofy, są prezentowane dość ogólnie, za mało szczegółowo, co obniża przydatność tej wiedzy i możliwość jej praktycznego zastosowania. Odporność społeczności jest stosunkowo nowym terminem w odniesieniu do społecznego bezpieczeństwa. Obejmuje on i rozwija wiele tradycyjnych tematów związanych ze społeczną gotowością na wypadek sytuacji kryzysowych. Akcentuje się, że społeczności bardziej efektywnie przygotowują się, reagują i odzyskują siły po katastrofach, gdy są aktywnymi partnerami w procesach decyzyjnych i w działaniach zaradczych. Podkreśla się też, że społeczność potrafi łagodzić skutki katastrof, gdy stale rozwija swoje zdolności odpornościowe w następujących obszarach: 1) angażowania się, poprzez swoich przedstawicieli, w planowanie wydarzeń związanych z poprawą bezpieczeństwa i osobistym przygotowaniem do sytuacji kryzysowych, 2) rozwijania sieci i relacji społecznych i aktywnego w nich uczestnictwa, 3) promowania przedsięwzięć związanych z poprawą przygotowania społeczności do sprawnego uczestniczenia w reagowaniu kryzysowym, 4) dążenia do uwzględniania w planach i programach zarządzania kryzysowego sił i środków, które wspierają funkcjonalne potrzeby osób z grup ryzyka, 5) tworzenia planów skutecznego reagowania na potrzeby życiowe członków społeczności po katastrofie, 6) uczestniczenia w tworzeniu planów odbudowy mienia jednostkowego i społecznego, które należy uruchamiać natychmiast po katastrofie. Widzimy, że wzmacnianie odporności powinno opierać się na rzetelnej wiedzy, umiejętnościach i dobrych praktykach z zakresu uczestnictwa publicznego, zarządzania kryzysowego i ograniczania ryzyka katastrof. Wymaga też kompetencyjnego rozwoju społeczności, który : 1) uwzględnia międzyludzkie różnice związane z wiekiem, płcią, sprawnością psychofizyczną, pochodzeniem kulturowym i językowym, statusem społeczno-ekonomicznym bądź jakimkolwiek innym aspektem różnorodności, a także 2) implikuje podejścia włączające i angażujące różne grupy osób, społeczności i organizacji, wykorzystując ich mocne strony i uwzględniając słabości. Wzmacnianie odporności wymaga więc społecznego zaangażowania, gdyż odporności na katastrof y nie można rozwijać bez udziału społeczności ani w jej imieniu. Niezbędna jest aktywność osób, grup, organizacji – niezależnie od tego, czy związane są one z rządem, administracją samorządową, organizacjami pozarządowymi czy sektorem prywatnym. Społeczne zaangażowanie łączy wszystkich interesariuszy w dziele przygotowania i realizacji programów mających na celu zmniejszanie ryzyka katastrof oraz wspieranie odporności. Świadomość znaczenia odporności społeczności dla jej bezpieczeństwa staje się coraz bardziej powszechna, ale zrozumienie, jak przygotowywać i wykorzystywać różnorodne programy i zasoby do budowania odporności, stanowi poważne wyzwanie. Niezbędna staje się strategia – wyznaczająca kierunki działań i sposoby postępowania uwzględniające społeczną i terytorialną specyfikę – którą społeczności mogłyby sukcesywnie wdrażać z zamiarem wzmocnienia swojej odporności na katastrof y. Faktem jest, że społeczności wdrażają wiele różnych przedsięwzięć z zamiarem wzmocnienia swojej odporności, ale w tych działaniach trudno jest dostrzec społecznie aprobowaną myśl przewodnią. Wiązać to można z metodycznymi niedostatkami, które sprawiają, że zarówno podmioty rządowe i pozarządowe, jak i społeczności mają minimalne możliwości dzielenia się doświadczeniami z działań na rzecz budowania i/ lub wzmacniania swojej odporności na katastrof y czy omawiania, w jaki sposób angażować i integrować interesariuszy do wspólnych działań. Stąd lokalnym władzom, społecznościom i ich partnerom trudno jest syntetyzować informacje związane z własnymi doświadczeniami. Jeszcze trudniej jest im integrować te informacje z informacjami czerpanymi z zasobów literatury po to, by rozjaśniać problemy lokalnego bezpieczeństwa, co stanowiłoby podstawę lokalnego planowania kryzysowego. Z po-wyższego widać ogrom potrzeb w zakresie wiedzy wyjaśniającej uwarunkowania odporności lokalnej społeczności, którą lokalne władze i społeczności mogłaby wykorzystywać w planowaniu i realizacji przedsięwzięć włączających społeczności do działań służących poprawie bezpieczeństwa – poprzez czynienie tych społeczności bardziej odpornymi. Tematyka artykułów zebranych w niniejszym numerze „Bezpieczeństwa. Teorii i Praktyki” dotyczy uwarunkowań odporności społecznej na zagrożenia kryzysowe. Przyjęcie odporności jako podstawowego podejścia do przeciwdziałania klęskom żywiołowym oznacza określenie uwarunkowań i obszarów działań, w których różne zakresy naszej pracy mogą się wzajemnie uzupełniać i wzmacniać. W numerze prezentowane są wyniki dociekań badawczych autorów nad odpornością na naturalne klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka, które stanowić mogą punkt wyjścia do dalszych partnerskich dyskusji i prac badawczych. Autorzy rozpatrują odporność w odniesieniu do zdolności przetrwania trudnej sytuacji i/lub szybkiego wyjścia z niej, a także wyprzedzania ryzyka i stawiania czoła wyzwaniom, zanim się pojawią. Patrzą też na odporność jako na zdolność systemu, społeczności lub społeczeństwa narażonego na zagrożenia do przeciwstawiania się, absorbowania, przystosowywania się, adaptowania, przekształcania i odzyskiwania sił po ustąpieniu zagrożenia w odpowiednim czasie i w sposób efektywny, w tym poprzez zachowanie i przywrócenie podstawowych struktur i funkcji systemu. Autorzy z jednej strony prezentują teoretyczne i metodologiczne ujęcia oceny odporności państwa i społeczeństwa na zagrożenia kryzysowe, a z drugiej – praktyczne podejścia i narzędzia budowania odpornych społeczności. Uwaga autorów koncentruje się też na zdolności adaptacyjnej, którą traktują jako kluczową, bo odporność to nie tylko zdolność przetrwania kryzysowego zagrożenia, ale przede wszystkim adaptacyjna zdolność do radzenia sobie z nim. Z tej perspektywy analizują też przygotowanie jednostek i społeczności do właściwego reagowania na zagrożenia związane z dezinformacją i wskazują na znaczenie przeciwdziałania dezinformacji w budowaniu odporności państwa i jego instytucji na zagrożenia hybrydowe. Podkreślają wagę edukacji międzykulturowej i przygotowania strzeleckiego młodzieży w aspekcie budowania odporności społecznej. Ważnym elementem rozważań jest odporność jednostkowa i sposoby działania sprzyjające jej wzmacnianiu."(...)Pozycja Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka nr 2 (XXVII), 2017 (Bezpieczeństwo antyterrorystyczne Rzeczypospolitej Polskiej)(Oficyna Wydawnicza AFM, 2017) Stelmach, Jarosław; Marszałek, Piotr Krzysztof; Borkowski, Robert; Kudzin-Borkowska, Małgorzata; Zwierzyna, Jarosław; Wróbel, Piotr; Tomasiewicz, Jarosław; Grudka, Piotr; Fałowski, Janusz; Sowińska, Julia; Piątkowski, Mateusz; Borkowski, RobertZe wstępu: W niniejszym numerze „Bezpieczeństwa. Teorii i Praktyki” po raz kolejny podejmujemy problematykę terroryzmu i bezpieczeństwa antyterrorystycznego RP. Wszechobecne, podsycane przez media i polityków poczucie zagrożenia terroryzmem może prowadzić do zaburzenia ładu społecznego i pojawienia się niepokojów społecznych, radykalizacji grup skrajnej prawicy czy rozchwiania preferencji wyborczych. Obiektywnie – czego dowodzą statystyki ostatniego półwiecza – liczba zamachów terrorystycznych w Unii Europejskiej oraz liczba ich ofiar spadają. W powojennej historii Europy najwięcej śmiertelnych ofiar zamachów terrorystycznych było w dekadzie lat 80. (łącznie ok. 2000 ofiar). W obecnym stuleciu liczba ofiar zamachów terrorystycznych według Global Terrorism Database 2016 waha się w całej UE na poziomie od kilku do kilkunastu rocznie (poza rokiem 2004 – ok. 200 ofiar, oraz rokiem 2015 – ok. 150 ofiar). Pomimo to w odczuciu społecznym obawa przed zagrożeniem terrorystycznym nie maleje.Pozycja Die polnische und deutsche Debatte iiber den vertrag von Lissabon. Dissonanzen und Ubereinstimmungen(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Wagner, Helmut"Der am 13. Dezember 2007 unterzeichnete Vertrag von Lissabon steht in diesem Jahr in allen EU-Mitgliedstaaten zur Ratifikation an. Wenn der Vertrag auch nur von einem einzigen Parlament bzw. durch ein einziges Referendum abgelehnt wird, ist er gemäß den Regeln der EU „gestorben“; genauso wie das „Nein“ des französischen und des niederländischen Referendums den Brüsseler Verfassungsvertrag im Frühjahr 2005 zu Fall gebracht hatte. In Polen ist der Lissabon-Vertrag vom Sejm bereits am 1. April dieses Jahres und vom Senat am 2. April ratifiziert und vom Präsidenten am 10. April mit einem Vorbehalt unterzeichnet worden. In Deutschland steht die Ratifikation unmittelbar bevor. Der Bundestag hat am 13. März in 1. Lesung und am 24. April in 2. und 3. Lesung dem Vertrag zugestimmt. Der Bundesrat wird das voraussichtlich im kommenden Monat, im Mai, tun. Der Vertrag ist damit, zum gegenwärtigen Zeitpunkt, bereits von 10 der 27 EU-Mitgliedstaaten angenommen worden."(...)Pozycja Ein Raketenschild fur die NATO? Implikationen fur Polen und Deutschland(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Sieg, Hans Martin"Der NATO-Gipfel in Bukarest hat im April 2008 die US-amerikanischen Pläne zum Aufbau einer europäischen Komponente der strategischen Raketenabwehr Washingtons als „substantial contribution to the protection of Allies from long-range ballistic missiles“ ausdrücklich anerkannt. Er hat darüber hinaus seine Absicht erklärt, diese Komponente in ein gemeinsames Abwehrsystem der NATO zu integrieren. Entsprechende Konzepte sollen beim nächsten Gipfeltreffen 2009 beraten werden. Vorausgegangen waren bilaterale Verhandlungen der USA mit Polen, wo die USA zehn Abfangraketen stationieren wollen, und Tschechien, wo eine Radaranlage des Systems errichtet werden soll. Sowohl diese Vorgehensweise als auch die Raketenabwehr an sich hatte Kontroversen nicht nur mit Russland, sondern ebenso in anderen NATO-Staaten ausgelöst. Daher bestand auch die Möglichkeit, dass der Abwehrschirm als rein nationales Projekt in Zusammenarbeit mit Warschau und Prag oder alternativ mit London zu Lasten der gemeinsamen Sicherheit im transatlantischen Bündnis verwirklicht wird."(...)Pozycja Entwicklung und Perspektiven polnisch-deutscher Beziehungen(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Leunig, Ragnar"Die polnisch-deutschen Beziehungen haben seit der Demokratisierung Polens und der deutschen Einheit 1989/1990 unterschiedliche Phasen durchlaufen. Mit dem polnisch-deutschen Grenzvertrag von 1990 und dem polnisch-deutschen Vertrag über gute Nachbarschaft von 1991, der Regelung für die deutsche Minderheit in Polen und das Deutsch Polnische Jugendwerk (DPJW), hatten die politischen Eliten der beiden Länder in kongruenter Weise die Basis für eine gemeinsame Zukunft in Europa geschaffen . Als inkongruent erwies sich allerdings die Haltung in beiden Völkern. Während viele Polen, wegen der Hoffnung auf Annäherung und Brückenschlag zum westlichen Europa, ihre, durch die Kriegszeit geprägten Urteile über Deutschland und die Deutschen zurück stellten, paarten sich bei vielen Deutschen Geringschätzung und Unkenntnis über den östlichen Nachbarn."(...)Pozycja Gotowość wyszkolonych cywilnych posiadaczy broni palnej do wsparcia Sił Zbrojnych RP w czasie konfliktu zbrojnego na terenie Polski(Oficyna Wydawnicza AFM Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie, 2024) Treśka, RadosławArtykuł porusza kwestię wzmocnienia obronności państwa poprzez wykorzystanie potencjału, jakim są cywilni posiadacze broni palnej. Materiał badawczy pozyskano z badań własnych przeprowadzonych przez autora. Uzyskane wyniki badań jednoznacznie wskazują na chęć obrony kraju przez cywilnych posiadaczy broni palnej w przypadku konfliktu zbrojnego na terenie Polski. W artykule omówiono także zagadnienie związane z zaniedbaniami legislacyjnymi w zakresie współpracy wyszkolonych cywilnych posiadaczy broni palnej z SZ RP na rzecz obronności państwa.Pozycja How to increase Poland’s resilience?(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Łazarek, SławomirThe aim of the article is to identify and analyse key formal and legal documents and applicable procedures in the field of state security, which contribute to building the resilience of society and the Polish state. The main emphasis is put on the description of current regulations and the principles of managing and responding to crisis situations. Following that, based on a brief assessment of current activities, the author will present general directional assumptions of his (unofficial) concept of comprehensive strengthening of Poland’s resilience. This will include (1) a suggestion to designate national resilience areas, (2) identification of priority resilience areas, and (3) recommendation of directions for further action.Pozycja Immer im kreis und kein schritt zuriick: Die EU zwischen externer Demokratiefórderung und interner Konsolidierung(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Priesmeyer-Tkocz, Weronika; Stratenschulte, Eckart D."Dem Anschein nach ist nicht viel geschehen: Das Europäische Parlament hat im Juni 2008 eine Stellungnahme zu der Mitteilung der Europäischen Kommission über die Erweiterungspolitik abgegeben. Durch diesen Beschluss wird der Lauf der Dinge nicht verändert, zumal das Europäische Parlament im Hinblick auf die Erweiterung der Europäischen Union nur über eingeschränkte Eingriffs- und Steuerungsmöglichkeiten verfügt. Dennoch lohnt es sich, das Dokument aufmerksam zu lesen. Besser als jede andere europäische Institution hat das Parlament das Ohr an der Basis der europäischen Bevölkerung und drückt die Stimmungen und Wünsche aus, die den Bürgern Europas zu eigen sind."(...)Pozycja Krakowskie Studia Międzynarodowe nr 4, 2008 (Wyzwania partnerstwa polsko-niemieckiego u schyłku pierwszej dekady XXI wieku)(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Cziomer, Erhard; Zając, Justyna; Bainczyk, Magdalena; Priesmeyer-Tkocz, Weronika; Stratenschulte, Eckart D.; Czarny, Ryszard M.; Czajkowski, Marek; Wagner, Helmut; Węc, Janusz Józef; Koszel, Bogdan; Szymański, Adam; Paterek, Anna; Zięba, Ryszard; Lasoń, Marcin; Sieg, Hans Martin; Leunig, Ragnar; Stokłosa, Katarzyna; Molo, Beata; Besier, Gerhard; Potthoff, Heinrich; Bojenko-Izdebska, Ewa; Młynarski, Tomasz; Cziomer, ErhardPozycja Krakowskie Studia Międzynarodowe nr 4, 2010 (Wyzwania bezpieczeństwa, integracji europejskiej oraz współpracy międzynarodowej w XXI w.)(Oficyna Wydawnicza AFM, 2010) Cziomer, Erhard; Molo, Beata; Lasoń, Marcin; Stańczyk, Jerzy; Mazurek, Kamila; Paterek, Anna; Czajkowska, Katarzyna; Diawoł, Anna; Piziak-Rapacz, Anna; Ożóg, Justyna; Lasoń, Marcin; Bednarczyk, BogusławaAutorzy w swoich rozważaniach skupili się m.in. na wymiarze globalnym i regionalnym procesów polityczno-prawnych, społeczno-gospodarczych i militarnych w ujęciu zarówno historycznym, jak i współczesnym. Omówili także strategie państw, założenia doktrynalne partii i ruchów politycznych. Zaakcentowali rolę instytucji i organizacji międzynarodowych w działaniach na rzecz bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej.Pozycja Kua Takoto Te Manuka: Meeting the Challenges of New Zealand’s Contemporary Strategic Environment(Oficyna Wydawnicza AFM, 2021) Johanson, TerryW artykule przedstawiono ramy systemu bezpieczeństwa narodowego Nowej Zelandii w obszarze reagowania na najważniejsze wydarzenia związane z zagrożeniami dla bezpieczeństwem państwa. Autor analizuje, w jaki sposób kontekst strategiczny polityki Nowej Zelandii wpływa na jej podejście do bezpieczeństwa narodowego oraz jak rząd definiuje bezpieczeństwo narodowe. Główne wydarzenia związane z bezpieczeństwem narodowym, takie jak trzęsienia ziemi w Christchurch w latach 2010–2011, zamachy na meczety tamże, erupcja wulkanu Whaakari na wyspie White oraz reakcja na COVID-19, zostały tak przedstawione, by podkreślić złożoność środowiska bezpieczeństwa narodowego Nowej Zelandii od września 2001 r. Artykuł zakończono wskazaniem korzyści wynikających ze skonsolidowania strategii bezpieczeństwa narodowego dla systemu bezpieczeństwa Nowej Zelandii.Pozycja National and international security in contemporary changing reality. Pt. 1(Oficyna Wydawnicza AFM, 2012) Bieniek, Mieczysław; Bryk, Andrzej; Patalong, Piotr; Kręcikij, Janusz; Cziomer, Erhard; Skulimowski, Mariusz; Mazur, Sławomir; Ostrowska, Monika; Bieniek, Mieczysław; Mazur, Sławomir“National and International Security in Contemporary Changing Reality” is a compelling, must-read work for those who study and try to gain a better understanding of today’s national and international security environment. A collection of diverse views of Polish and international authors on military, security, international relations, new forms of warfare such as cyber-terrorism and challenges they bring about allows the reader not only to see the whole complexity and interdependencies of the current security network, but creates a solid foundation for any further studies, especially for those readers who wish to obtain a better understanding of the Polish and other former Warsaw Pact countries’ perspective on the current and future role of international organizations such as NATO and the EU. While discussing security and defense from many different angles, authors – whose backgrounds are diverse and who jointly represent a vast and profound experience in defense-related matters – invite the reader to embark on a fascinating journey through the modern world of multifaceted security relations, links among sometime remote areas of defence-related studies, and challenges that not only NATO and its members but all the nations of the modern world must face and live up to.Pozycja National and international security in contemporary changing reality. Pt. 2(Oficyna Wydawnicza AFM, 2012) Sienkiewicz, Piotr; Skulimowski, Mariusz; Bieniek, Mieczysław; Ćwięk, Henryk; Pružinský, Michal; Varhol’ák, Peter; Dzwigaj, Czesław; Liber, Janusz; Zawartka, Marek; Bieniek, Mieczysław; Mazur, SławomirThis study is devoted to the new trends in research, especially in the field of security studies, including national and international security, in the evolving areas of contemporary reality. The book is addressed especially to national and internal security students, to all students undertaking research work in the widely-understood area of security, and also to the managerial staff of various units and institutions operating within the national security and defense system. The publication contains a wide range of topics that are relevant to security, and includes the following articles: Piotr Sienkiewicz – Systems analysis of security management, Mariusz Skulimowski – Military support of humanitarian operations in Pakistan, Mieczysław Bieniek – Arab Spring – Dynamic changes in the Middle East, Henryk Ćwięk – Between Germany and Russia. The Problem of Poland’s Security in the 20th and 21st Centuries in View of Europe’s Situation. Selected Problems, Michal Pružinský, Peter Varhoľák – Selected Slovak and European security contexts, Janusz Liber – Counterintelligence support to military operations, Marek Zawartka – Security of mass events regarding stadium hooliganism. Of great interest is the article of Professor Czesław Dźwigaj – My 11th of September The Paris Retrospection, in which a different perspective on international security is presented.Pozycja Pozycja Polski w międzynarodowych stosunkach politycznych(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Cziomer, ErhardPozycja Selected Slovak and European security contexts(Oficyna Wydawnicza AFM, 2012) Pružinský, Michal; Varhol’ák, PeterPozycja The Legal Structure of Offset Transactions - Impact on the National Security(Oficyna Wydawnicza AFM, 2008) Milenković-Kerković, TamaraArtykuł opisuje zjawisko handlu wzajemnego z mandatu rządowego, zwłaszcza w przypadku handlu sprzętem wojskowym, zwracając uwagę na rozmaite typy technik i transakcji handlu wzajemnego w formie offsetu, w których sprzedający (lub jego rząd) w zamian za jednostronny eksport zobowiązuje się do zakupu towarów określonej wartości od sprzedającego. Inną formą zobowiązania po stronie sprzedającego jest wykonanie pewnych usług, o które zwraca się kupujący (lub jego rząd), a stanowiących wypełnienie zobowiązań eksportera w handlu wzajemnym. Krok taki stanowi powiązanie umów dostaw między dwoma stronami wzajemnie je wobec siebie realizującymi. Praktyka postulowania offsetu wyszła poza transakcje sektora militarnego i coraz częściej pojawia się jako warunek w kontraktach sprzedaży w dużych cywilnych operacjach handlowych, lecz nadal jest obecna zwłaszcza w przypadku sprzedaży maszyn lotniczych i produktów przemysłu zbrojeniowego. Mimo poważnej krytyki - w tym w przeszłości ze strony amerykańskich doradców ekonomicznych, MFW i Światowej Organizacji Handlu - handel wzajemny istnieje nadal, a nawet wykazuje tendencje zwyżkowe, zwłaszcza w gospodarkach Bliskiego i Dalekiego Wschodu, Australii i wielu krajach UE. Autorka uważa, że handel wzajemny zagościł u nas na dobre w swojej wielorakości form obejmujących transakcje sprzedaży zwrotnej, kompensacje powrotne i offset, z których ostatnią szczególnie często wymienia się jako substytut bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Konstrukcja prawna umowy offsetowej wpływa na aspekty ekonomiczne bezpieczeństwa narodowego w obszarze zamówień, inwestycji w firmy przemysłu zbrojeniowego, handel towarami, a także zagranicznych przedsięwzięć z sektora zbrojeniowo-obronnego. Offset może przybierać formę bezpośrednią lub pośrednią. W pierwszym przypadku mówimy o umowach współwytwarzania lub podzlecania związanych bezpośrednio z eksportowanym sprzętem. Offset pośredni natomiast obejmuje inne świadczenia ze strony pierwotnego eksportera i często stanowi środek zastępujący bezpośrednie inwestycje zagraniczne.Pozycja The management of distributed energy resources for national security(Oficyna Wydawnicza AFM, 2022) Waśniewski, KrzysztofThis article investigates the possibilities of using distributed energy resources (DER) to increase the resilience of national energy systems and national security, including the case of war. A review of literature is conducted, regarding the management of DER systems. Conclusions focus on the specificities of managing such systems for national security, namely: a) the importance of complexity theory as basic framework for strategic planning in DER systems b) the management of risks relative to disruptions in supply chains and c) the role to be played by financial instruments and markets.